— 37 — 



Dü k 1 c i 11 e wi n te r V 1 i n d G r {C/ieiinalobia oiAcidalia 

 hrumata) behoort tot de eigenaardigste diertjes, die wij in den 

 boomgaard aantreffen kunnen. Hot is een kleine vlinder, die 

 de aandacht op zich vestigt, zooveel door het tijdstip, waarop hij 

 verschijnt en waaraan hij zijn naam te danken heeft, als doorliet 

 groot onderscheid, dat tusschen de mannetjes en wijfjes bestaat. 

 Wanneer men van begin October tot omstreeks midden Decem- 

 ber, (1) 's avonds gedurende de schemering door den boomgaard 

 wandelt, dan ziet men nu en dan een kleinen geelgrauwen vlin- 

 der heen en weer fladderen. Het is de mannetjesvlinder. Het 

 wijfje kan niet vliegen, daar de natuur haar geene vleugels heeft 

 geschonken; in plaats van deze zijn slechts kleine stompjes 

 aanwezig. Dientengevolge kan het van uit den grond, waar 

 het uit hare pop te voorschijn kwam, slechts langzaam en al 

 voortkruipende de plaats bereiken, waar het de grocnachtige 

 eitjes leggen zal,d. i. de kronen der boomen, en daartoe moet het 

 langs de stammen heen opklimmen. Daar wordt het dan door 

 het vliegend mannetje opgezocht. Ieder wijfje legt nagenoeg 

 300 eieren, soms enkele bijeen, meestal ieder eitje afzonderlijk op 

 of in de nabijheid van de knopschubben der twijgen. In het 

 voorjaar, bij de eerste warme zonnestralen, komen uit de eieren 

 de bleek groene spanrupsen (2) tevoorschijn; zij tasten de nog 



(1) De vlinder verschijnt gewoonlijk in October, November of Decem- 

 ber, doch het kan ook wel gebeuren dat zullcs eerst in Januari, Februari 

 of zelfs in Maart plaats heeft. Dit hangt cenigszins af van het weder: 

 wanneer de bodem stijf bevroren, of al te vochtig is, blijft het vlindertje 

 in den grond ; maar het verlaat dezen, zoodra hij droog geworden is zon- 

 der nochtans te hard bevroren te zijn.. 



(2) Spanrupsen zijn gemakkelijk te erkennen: zij bezitten 

 slechts 5 paar pooten, nl. de drie paar borstpooten en 2 paar zoogenaamde 

 buikpooten, die aan het uiteinde van het lichaam zijn geplaatst j de gang 

 der spanrupsen wordt daardoor zeer kenschetsend; zij krommen en strek- 

 ken beurtelings het lichaam uit, zoodat dit bij tusschenpoozen den vorm- 

 van een boog aanneemt, Als voorbeeld zullen wij hier slechts aanhalen de 

 witgele, zwartgevlekte rups van den harlekijnvlinder {Zerene of Abraxus 

 (j)'ossulaviaia) die zeer gemeen is op de aalbessenstruiken. 



