— 46 — 



zeker niet te verwonderen zijn indien de San-José-schildluis in 

 Europa reeds meer verspreid ware, dan men denkt. 



Hoe het nu ook zij, het gevaar voor nieuwen invoer blijft 

 steeds bestaan en zal nog immer toenemen, want Noord- Ameri- 

 ka zend van jaar tot jaar grootere hoeveelheden vruchten en 

 zelfs planten naar Europa, en juist deze vruchten en planten 

 kunnen, zooals wij verder zullen zien, door Aspidiotus perni- 

 ciosus aangetast zijn en aldus middenpunten van besmetting 

 voor onze gewassen worden. 



De San-José-schildluis, behoort, zooals haar naam het aan- 

 duidt, tot de groep der schildluizen en kan dus eenigszins verge- 

 leken worden met de bekende schildluissoorten, die op den wijn- 

 stok, de laurierroos [Nerium Oleander), diQ roos, de ooftboomen, 

 enz., leven. 



De San-José-schildluis werd voor het eerst in 1870 aange- 

 troffen te San José, een stad in Santa Clara County, niet ver van 

 San Francisco in Californië. Zij werd echter eerst in 1873 be- 

 schreven door CoMSTOGK, die haar ook haren naam gaf. 



Van waar het insect afkomstig is, valt niet met zekerheid te 

 zeggen ; gedurende langen tijd heeft men gemeend, dat Aspidio- 

 tus per 7ticiosusmtChi\e afstamde en van daaruit omstreeks 1870 

 met boomen ingevoerd werd. Maar, naar het schijnt, werd de 

 San-José-schildluis niet vóór 1872 in Chile aangetroffen, en dan 

 was het nog op uit Californië ingevoerde vruchtboomen. — Men 

 heeft ook het vaderland dezer schildluis in Japan willen zoeken, 

 omdat van uit dit land zeer vele vruchtboomen naar Californië 

 verzonden waren, maar zij werd in Japan niet gevonden, hoewel 

 de aldaar inheemsche schildluizen zorgvuldig bestudeerd werden 

 door Otoji Takahashi. — Op Ccylon werd de San-José-schild- 

 luis evenmin gevonden. Op Kawoeai, een der Hawaii-eilanden, 

 werd zij daarentegen wel waargenomen, maar op pruime- en 

 perzikboomen, die uit Californië afkomstig ware. Eindelijk 



