— 51 — 



den winter door. De wijfjes zijn omstreeks einde April of bij 

 het begin van Mei volwassen en geven weldra liet aanzijn aan 

 levende jongen. Gedurende een zestal weken brengen zij aldus 

 jongen voort ; daarna sterven zij . 



De jongen zijn geelachtig en blijven aanvankelijk onder de 

 moederluis verscholen. Dit duurt echter niet lang : deze jongen 

 (larven) hebben drie paar pooten, waardoor zij in staat zijn wat 

 heen en weer te kruipen. Maar ook aan deze vrijwillige 

 beweging komt weldra een einde. Soms reeds na enkele uren, 

 in ieder geval binnen de twee dagen na de geboorte, zuigen zij 

 zich vast aan een of ander orgaan door middel van hunne zeer 

 lange zuigstekels (zie fig. 4 a) en veranderen nu niet meer van 

 plaats. — Zij beginnen weldra een draderige wasachtige stof af 

 te scheiden (tig. 4, b en c), en vormen aldus, in een tijdverloop 

 van een paar dagen, een schild, waaronder zij gansch verborgen 

 worden (fig. 4, d). Na een 12-tal dagen volbrengen de larven 

 haar eerste huid verwisseling. De mannetjes zijn nu grooter 

 geworden dan de wijfjes en hebben duidelijke, groote, paarse 

 oogen, terwijl de wijfjes er geene meer bezitten (fig. 5). Pooten 

 en sprieten zijn bij de beide geslachten verdwenen. 



De mannetjes alleen verpoppen 

 zich na een 6-tal dagen en om- 

 streeks 24 dagen na hunne geboorte 

 komen zij als oranje kleurige, ge- 

 vleugelde insecten (flg. 6) 's nachts 

 van onder hunne schilden te voor- 

 schijn. 



De wijfjes zijn intusschen zoo 

 zeer met haar schild vergroeid, dat 

 men alleen met geweld ze ervan 

 kan losmaken . Zij verpoppen niet, 

 maar twee of drie dagen nadat de 



Fis. 5. — Volwassen wijfje vóór de out- . , .• u 



wikkeling der eieren; o. buikzijdc met de VCrpOppiUg dcrmannCtjeS DCgOnnen 

 zeer lan^e zuitislekels; — b. achterste 

 raiKl{;cdeelte met 

 niciosiiiS kcusclietsende : 



>ieKeis ; — ■ u. aciiier&ie 



aq voor Aspidiotus ver- YQ beffiuncn dc wüifjes voor de 



ende lusnijdiugeu. j o •< j 



