— 53 — 



lichaam embryoncii (fig. 7), die enkele dagen later (333,40 dagen 

 na de geboorte van het wijl'je) als larven geboren worden. 



Het jonge schild is grauwgeelachtig met een witte verhe- 

 venheid in het midden (flg. 4, d) ; bij de mannetjes is die 

 verhevenheid donkerder. Naarmate het schild ouder is, wordt 

 het ook grauwer en de verhevenheid wordt roodachtig geel ; de 

 huid, die bij de huidverwisseling afgeworpen wordt, wordt in 

 het midden van de zelfstandigheid van het schild ingesloten. Dit 

 schild is schijf- of lensvormig. 



In den loop van een jaar kunnen 3 a 5 geslachten op 

 elkander volgen; daar de wijfjes weken achtereen levende jongen 

 voortbrengen, zal men van het oogenblik dat het eerste geslacht 

 verschijnt, tot bij het aanbreken van den winter, schildluizen 

 aantreffen in alle verschillende levenstoestanden. 



Moesten al de nakomelingen die een enkel individu 

 4%edurende één jaar voortbrengt tot ontwikkeling komen, dan zou 

 hun aantal, bij het naderen van den winter, op 3,000,000 mogen 

 geschat worden. Gelukkiglijk zijn er in de natuur vele oorzaken, 

 die den dood van talrijke, meestal jonge dieren, ten gevolge 

 hebben en dus hunne al te groote vermeerdering tegenwerken. 



Sommigen meenen dat de wijfjes van de San-Joséschildluis 

 in den herfst ook eieren zouden leggen, welke onder dien vorm 

 zouden overwinteren ; dit is echter niet met zekerheid bekend. 

 Onwaarschijnlijk is zulks echter niet, daar een dergelijk 

 verschijnsel bij schildluizen en bladluizen bijna de algemeene 

 regel is. 



De San-José-schildluis bezit zelf geen verspreidingsmiddelen : 

 de jonge larven kunnen niet over den grond heen van den eenen 

 boom naar den anderen kruipen ; de volwassen wijfjes zijn 

 ongevleugeld en zitten op hare plaats vast; alleen de mannetjes 

 zijn gevleugeld en kunnen zich eenigszins verplaatsen, al worden 

 ook door hen nooit groote afstanden afgelegd; voorde verspreiding 

 der soort is dit trouwens van geen belang. 



