— 73 — 



veroorzaken. Immers, wanneer graan wordt gedorscht, worden 

 de sporen in vrijheid gesteld uit de brandige aren — die niet altijd 

 allen vooraf verwijderd zijn geweest. — Die brandsporen blijven 

 althans gedeeltelijk aan de graankorrels kleven : daaraan 

 is het toe te schrijven dat, wanneer het graan zonder eenige 

 voorafgaande behandeling wordt uitgezaaid, onder gewone 

 omstandigheden steeds een grooter of kleiner aantal brandige 

 aren op den akker zullen ontstaan, want men heeft, onvrijwillig, 

 met het graan tevens de sporen van den brand uitgezaaid. (1) 

 Is de hoeveelheid brandsporen in het zaaigraan tamelijk groot, 

 dan loopt men ook gevaar een hoog percent brandige aren te 

 bekomen. Dit is b. v. steeds het geval, wanneer men bij wijze 

 van proefneming, zaaigraan vooraf met brandsporenpoeder 

 mengt en daarna uitzaait. 



Men kan nu de vraag stellen of het gebruik van molonstof als 

 meststof (alleen of met andere stofifen gemengd) de uitbreiding 

 van den brand bij de graangewassen niet in de hand werkt en 

 aldus niet schadelijk wordt voor de cultuur. 



Het is deze vraag, die de heer De Caluwe, Staatslandbouw- 

 kundigc voor de provincie Oost-V^laanderen, getracht heeft op 

 te lossen door het nemen van vergelijkende proeven in den 

 proeftuin van de provinciale landbouwmaatschappij te Gent, 

 gedurende het jaar 1896-97. (2j 



Te dien einde heeft hij zich bij een handelaar twee monsters 

 molenafval aangeschaft, welke respectievelijk onder de bena- 

 mingen n'" 24 en n*" O verkocht worden. 



De afval n"" 24 bestond uit fijn poeder, waarvan de zwart- 



(1) Zie daarover mijn opstel : De Brand der Graangewassen^ in het 

 Tijdschrift over Plantenziekten, 1895, aflev. 4 en 5). 



('2) De Caluwe. Exposé des Cultures expérimentales instituées au 

 jardind'essais provincial de la Flandre Oriëntale, ü Gand, pendant l'année 

 culturale 1890-97, bladz. 9. 



