— 98 — 



érlei versclaijnselen onderscheiden, namelijk de bleelizuclit of 

 clilorose, waarmede wij ons in 't bijzonder zullen bezighou- 

 den, en twee andere verschijnselen die een gansch andere oor- 

 zaak hebben, maar weleens met de eigenlijke bleekzucht zouden 

 kunnen verward worden en die wij daarom vooraf eenigszins 

 bondig zullen bespreken. 



Gebrek aan licht. — Etiolement. 



Eenieder weet wat gebeurt met aardappelen, die gedu- 

 rende de wintermaanden in kelders worden bewaard. Do 

 knollen loopen uit, m. a. w. de oogen der knollen schieten 

 door en geven het aanzijn aan lange dunne scheuten. — Plant 

 men aardappelen uit, dan zullen de oogen eveneens uitloopen; 

 dit zal echter aanleiding geven tot scheuten, die van de keider- 

 scheuten duidelijk verschillen. De scheuten, die in het duister 

 zijn ontstaan, zijn wit en dragen kleine bleekgele bladeren (zij 

 zijn geëtioleerd), terwijl de scheuten, en bladeren, die zich op 

 den akker boven den grond ontwikkelen de gewone groene 

 kleur vertoonen. 



Met dit bleek zijn der organen, gaan ook wijzigingen in 

 den vorm hand in hand : de stongelleden, d. w. z. de afstan- 

 den tusschen de achtereenvolgende bladeren, worden in het 

 duister veel langer en ook veel dunner, terwijl de bladeren, 

 zeer klein blijven en gewoonlijk slechts enkele millimeters lang 

 worden. Dergelijke verschijnselen worden niet alleen bij den 

 aardappel, maar ook bij nagenoeg alle gewassen waargenomen. 

 Zaden die b. v, in het duister kiemen, geven het aanzijn aan 

 witte of zeer bleek gele kiemplanten (1) Wanneer men een 

 plant, die reeds normale stengelleden en groene bladeren heeft 



(1) Als een uitzondering dient hier aangehaald te worden, dat de 

 kiemp] anten der Coniferen bladgroen bezitten, ook wanneer zij in 

 't duister zijn gekiemd. 



