— 09 — 



güvormd, iii het duister ])rengt, komen in de jonge declen al de 

 kenschetsende verschijnselen van het etiolement voor den dag : 

 de nog groeiende en de nieu^vc stengelleden worden verlengd en 

 z\\'ak, de nieuwe bladeren blijven klein en de kleur der beide 

 organen is bleekgeel, in plaats van groen, daar zich ge(;n blad- 

 groen vormt in de deelen, die in het duister ontstaan. (1) Een 

 sprekend voorI)eeld van dergelijke veranderingen wordt opge- 

 leverd door het eerste stengellid van do kiemplanten van de 

 boekweit (Polygonum Fagopyrimi) : dit stengellid ^^'ordt 

 in het licht 2 a 3 Cm. lang, terwijl het in het duister tot ecai 

 lengte van 35 a 40 Cm. kan uitgroeien. De bladeren van de 

 meeste gewassen bereiken in het duister niet eens een derde der 

 normale grootte ; bij uitzondering brengen de in het duister ge- 

 k^^■eekte bladeren van Ccmna het tot de helft hunner gewone 

 grootte ; trouwens, waartoe zou het dienen dat de bladopper- 

 vlakte groot ^\•OI'dt, daar het blad in het duister toch niet assi- 

 mileeren kan. 



Het doel dier wijzingen ligt voor de hand ; door het ver- 

 lengen der stengelleden tracht de plant zoo spoedig mogelijk 

 het licht te bereiken; door de kleinere ontwikkeling der blade- 

 ren wordt tevens een aanzienlijke hoeveelheid bouwstoffen uit- 

 gespaard, die nu kan gebruikt worden om de buitengewone 

 verlenging der stengels mogelijk te maken. 



Het boven beschreven e ti o Ie er en of etiolement der 

 planten is uitsluitend aan gebrek aan licht te wijten; en 

 houdt op \\anneer de planten in het licht worden gebracht. 

 Alsdan behouden de verlengde stengelleden en de kleine bla- 

 dci'on wel is waar hunne reeds aangeworven eigenschappen, 

 maar er ontstaat weldra bladgroen in de nog niet te oude 

 organen en de jonge, nog niet uitgegroeide gedeelten nemen 

 verder weer den normalen vorm aan. 



(1) Ook hier is op een uitzondering te wijzen : bladeren van varens 

 zijn ook in het duister groen. 



