— 100 — 



Gebrek aan Warmte. 



In het voorjaar, en soms zelfs in Mei en Juni kan men 

 bij een aantal gewassen waarnemen, dat de jonge l)laderen 

 bleekgeel blijven ofschoon zij zich in het licht ontwikkelen ; bij 

 booncn, bij graangewassen (b. v. de maïs) en vooral bij het 

 kruidje roer-mij-niet {Mimosa pudica) is zulks geen zeldzaam 

 verschijnsel. Slaat men daarbij de schommelingen gade, die 

 zich in den warmtegraad der lucht voordoen, dan ziet men dat 

 het bleeker worden der bladeren overeenstemt met een vrij 

 aanzienlijke verlaging der temperatuur (1). Deze verlaging is 

 soms niet groot genoeg om den groei te beletten, maar wel om 

 het vormen van bladgroen onmogelijk te maken ; daartoe is 

 immers niet alleen een voldoende hoeveelheid licht noodig, 

 maar een voldoende warmtegraad is niet minder onontbeerlijk. 

 Die warmtegraad zelf is verschillend van de eene soort tot do 

 andere : zoo kan b. v. de maïs geen bladgroen vormen, wanneer 

 de temperatuur niet ten minste 6° bedraagt, terwijl voor vele 

 onzer inheemsche gewassen 1° a 3" voldoende is. 



Wordt het weder warm of brengt men de aangetaste ge- 

 wassen in een kamer of broeikas, waar de temperatuur hoog 

 genoeg is, dan ziet men weldra de bladeren weer de groene 

 kleur aannemen, in de onderstelling dat de planten door de 

 koude niet gedood of beschadigd zijn geworden. 



De eigenlijke Bleekzucht of Chlorose . 



Door gebrek aan licht of door gebrek aan warmte 

 worden de bladeren geel; bij de bleekzucht of chlorose 

 waarover wij thans willen handelen, is de kleur echter niet 



(1) Omstreeks midden Juni b. v. komen gewoonlijk in gansch Middel- 

 Europa eenige koude nachten en een zeer merkbare verlaging der 

 dagtemperatuur voor. 



