— 106 — 



verklaring moeilijk zou kunnen schijnen. Hoe komt het b. v. 

 dat van twee plantensoorten, die naast elkander in denzelfden 

 grond groeien en voor 't overige nagenoeg in gelijke voor- 

 waarden verkeeren, de eene chlorotisch wordt en de andere 

 niet? . Hoe komt het dat men zelfs zulk feit kan waarnemen 

 bij twee planten van één zelfde soort ? Hoe kan men verkla- 

 ren, dat bij een boom slechts een enkele tak der kroon aange- 

 tast wordt, of nog dat de geheele kroon groene bladeren draagt 

 terwijl de scheuten aan den voet aan bleekzucht lijden ; einde- 

 lijk, A\'aaraan moet men het toeschrijven dat soms de eerste 

 bladeren van een twijg groen en de laatste wit zijn ? 



Dat verschillende plantensoorten zich op verschillende 

 wijzen tegenover den grond gedragen is sinds lang bekend ; de 

 gewassen nemen wel alle dezelfde grondstofifen uit den bodem 

 op, maar niet in dezelfde verhouding : de eene nemen meer 

 stikstof, de andere meer phosphor, nog andere meer kalk 

 op, enz. Wij kunnen naar aanleiding daarvan zeer goed be- 

 grijpen dat sommige plantensoorten gemakkelijker dan andere, 

 ijzer opnemen en dus geen bleekzucht vertoonen. 



Wanneer echter planten derzelfde soort naast elkander 

 groeien, en sommige de ziekte vertoonen, terwijl andere ge- 

 zond blijven, dan moeten wij aannemen, dat bij de aangetaste 

 planten al de wortels, of een deel ervan, een storing ondergaan 

 hebben, die hun het vei-mogen heeft doen verliezen, de niet 

 rechtstreeks opneembare ijzerverbinding in opgelosten toestand 

 te brengen. Hoe die storing ontstaat, waaraan dat onvermo- 

 gen te wijten is, weten wij in den hedendaagschen staat der 

 wetenschap niet, maar wel weten wij dat het mogelijk is door 

 een gepaste toediening van ijzerzout dit te verhelpen. 



Wanneer een boom in zijne kroon één of enkele chloro- 

 tische takken draagt, dan blijkt uit gedane onderzoekingen, 

 dat in dit geval de wortels langs die zijde van den boom, waar 

 de zieke takken bestaan, of de hout\aten die naar die takken 



