— 111 — 



Indien de ziekte zich reeds heeft vertoond, en indien 

 men sleclits één of weinige kleine clilorotische planten heeft, 

 dan kan men eenvoudig de bleeke bladeren door middel van 

 een penseel bestrijken, met een oplossing van ten hoogste 1 

 per 100 zwavelzuur ijzer. 



Heeft men echter vele grootte, aan bleekzucht lijdende 

 gewassen, dan is aaneen dergelijke beschildering niet te denken 

 en dient men de ijzerbemesting op een andere manier toe te 

 passen ; echter zal die bewerking bij planten die in potten 

 groeien niet op dezelfde wijze geschieden als bij die, welke in 

 den vollen grond staan. Planten die reeds eenigen tijd in potten 

 of kuipen leven, hebben meestal wortels, die grootendcels 

 tegen den binnenwand dier vaten aanliggen en aldaar als het 

 waro een volledig netwerk vormen : de w^ortels kunnen niet 

 veel voedsel meer ontleenen aan den trouwens bijna uitgeputten 

 grond, en trekken voor een belangrijk gedeelte de noodige 

 stoffen uit hot steeds ververscht besproeiingswater, dat eenige 

 voedende bestanddeelen bevat, en uit den wand van het vat 

 (pot of kuip) dat langzamerhand aangetast wordt. Ontstaat de 

 bleekzucht nu bij een dergelijke plant, dan is begieten met een 

 zwakke ijzerzoutoplossing voldoende, daar deze bijna onmid- 

 dellijk met de wortels in aanraking komt en daarin opgenomen 

 wordt. 



Bij volle grondsplanten geeft deze methode echter geen, of 

 in de meeste gevallen geen voldoende uitslagen, om de redenen 

 die wij hooger hebben besproken, n.1. het vasthoudend ver- 

 mogen van den grond : de wortels van struiken en boomen 

 liggen zelden dicht bij de oppervlakte; vooral de levende 

 deelen der wortels, die met het opnemen van voedsel belast 

 zijn bevinden zich dieper. Wordt nu een verdunde ijzerzout- 

 oplossing (1 deel ijzerzout op 100 deelen water) aan de opper- 

 vlakte van den grond gegoten, dan slorpt deze al het ijzer op, 

 nog voor de oplossing de levende worteltjes bereikt heeft. De 



8* 



