— 112 — 



hoeveelhedeji ijzersulfaat, die zouden noodig ^ijn om den grond 

 volkomen te verzadigen, zoudon tamelijk groot zijn, en dus de 

 onkosten vermeerderen, vooral als er vele boomen aangetast 

 zijn, — en veel ijzer, dat de wortels nooit zou bereiken, zou 

 nutteloos verkwist zijn. 



Sachs heeft diensvolgens, na velerlei proeven genomen te 

 hebben en rekenschap houdende met het feit, dat het niet altijd 

 goed mogelijk is, den grond op een tamelijk groote opper- 

 vlakte rondom de zieke plant diep om te werken, de volgende 

 doen wijze, die hij zelf dikwijls met den besten uitslag bekroond 

 hoeft gezien, warm aanbevolen : 



Rondom den struik of den boom, dien men behandelen 

 wil, maakt men een kringvormige groeve, op een afstand van 

 0,50 a 1 ,00 M. van den stam al naar gelang van den ouderdom 

 der plant (1); die groeve dient 0,20 a 0,30 M. diep te zijn. 

 Heeft de boom vele dikke, Aan den stam uitstralende wortels, 

 dan wordt de grond tusschen die hoofdwortels diep omgehakt 

 en gedeeltelijk weggenomen. Is de aarde te droog, dan wordt 

 er zooveel water op gegoten, tot dat de ontbloote en ook de 

 dieper liggende grondlagen en de wortels goed doordrenkt zijn. 

 Vervolgens wordt in de groeve en op de omgehakte aarde zwa- 

 velzuur ijzer, zooals het in den handel vooi'komt, uitgestrooid ; 

 dit zout is gedeeltelijk in den vorm van poeder, grootendeels 

 echter in stukjes, die afwisselen van de grootte eener evwi tot 

 die eener hazelnoot of eener walnoot ; de grootere brokken 

 dienen eerst klein gemaakt te worden. — De ingestrooide zout- 

 massa wordt door middel van de hak met de onderliggende 

 aarde vermengd ; vervolgens Avordt een gedeelte der wegge- 

 nomen aarde terug in de groeve gebracht en eveneens bestrooid 



(1) Bij oudere boomen ware het verkieslijk de groeve op een nog 

 grooteren afstand van den boom te maken, indien daartoe gelegenheid 

 bestaat. 



