— 116 



IS DE AANWEZIGHEID VAN BRANDSPOREN IN HET VOEDER 

 GEVAARLIJK VOOR HET VEE? 



Het was vroeger een algemeen verspreide meening, dat de 

 sporen van don brand der graangewassen zeer schadelijlv zijn 

 voor de gezondheid van menschen en dieren. — De aanwe- 

 zigheid van brandsporen in liet graan, in hot meel, in de 

 vooderkoekon werd beschouwd als een gevaarlijke verontrei- 

 niging, die aanleiding kan geven tot zeer ernstige ziektever- 

 schijnselen, welke zelfs in sommige gevallen een doodelijken 

 afloop zouden hebben. 



Zoolang geen duidelijk onderscheid gemaakt was tusschen 

 de verschillende brandsoorten van de graangewassen (1), werden 

 alle brandsporen voor schadelijk gehouden en nog langen tijd, 

 nadat men geleerd had dat bij de tarwe b. v. moet onderschei- 

 den worden tusschen stuif brand en stink- of steonb rand, 

 dat ook tusschen haver-, rogge- en gerstebrand verschil dient 

 gemaakt te worden, bleef het geloof aan do algemeene gevaar- 

 lijkheid voortbestaan. 



Later echter is men gaan beweren dat de stuifbrandsporon 

 {Ustüag o-soovten) geen gevaar voor de gezondheid opleveren, 

 terwijl daarentegen de steenbrandsporen {Tületia Tritici en 

 Tületia laevis) als zeer nadeelig dienden beschouwd te wor- 

 den. — Trouwens, men kan hierbij doen opmerken, dat in 

 geval wezenlijk gevaar bestond bij het gebruiken van 

 stuifbrandsporon, dit gevaar in werkelijkheid zeer gering zou 

 zijn : immers deze sporen zijn reeds grootendeels weggestoven, 

 als de oogst wordt binnengehaald, zoodat slechts een klein 



(Ij Zie G. Staes. Be Brand der Graangewassen, Tijdschr. o. Planten- 

 ziekten, 1« jaarg. 1895 bl, 90 en 101). 



