— 117 — 



aantal stiiifbi'aii(lsi)oreii bij het dorschcn met het graan wor- 

 den gemengd. — Anders is het natuurlijk gesteld met do 

 stinkbrandsporen. Deze worden eerst bij het dorschen in 

 vrijheid gesteld en worden dus in veel aanzienlijker aantal in 

 het meel aang(3trofïen. — Wordt dit graan nu niet op een vol- 

 doende wijze gereinigd, dan kunnen weleens de sporen, in 

 verliou(Ung tot het graan, betrekkelijk talrijk worden. 



Bij de ontledingen van meel, van voederkoeken, enz., 

 die in de Belgische Staatslaboratoria (eigenlijk : landbouw- 

 laboratoria) werden gedaan, wordt bij het microscopisch 

 onderzoek o. a. de aandacht gevestigd op het al of niet aanwezig 

 zijn van brandsporen. — Is de uitslag bevestigend, dan besluit 

 men dat het onderzochte monster verontreinigd, verdacht of 

 gevaarlijk is ; in de laatste jaren zijn meer dan eens verkoo- 

 pers van veevoerder in rechten vervolgd geworden op grond 

 van dergelijke ontledingen ; koopers hebben zelfs wel eens in 

 hun proces beweerd, dat het geleverde meel of de verkochte 

 koeken met brandsporen vervalscht waren. 



Het zoo niet moeilijk zijn een aantal schrijvers aan te 

 halen, die allen do brandsporen voor schadelijk of gevaarlijk 

 houden : 



Zoo schrijft b. v. Loverdo(I) : « Dit stof (brandsporen) 

 moet door de dorschers gevreesd worden, omdat het in hun 

 oogen en longen dring-t. Wanneer het in groote hoeveelheid 

 in het brood is gemengd, veroorzaakt het stoornissen in het 

 organisme, die nog weinig bestudeerd zijn en waaraan de 

 geneesheeren den gezamenlijken naam van morbus cerealis 

 geven " 



« De zwartbruine maïsbrandsporen, zeggen Sorauer en 

 Frank (2), zijn naar het overeenstemmend oordeel van ver- 



(1) LovERDO. Les maladies cryptogamiques des céréales, bladz. 96 

 Paris, Baillièrc, 1892. 



(2) Frank, en Sorauer, Pflanzenschutz, bl. 21", Berlin 1892. 



