— 118 — 



scheidene onderzoekers schadelijk voor de dieren, wanneer 

 die sporen in groote hoeveelheid bij het voeder gemengd 

 worden. » — 



j)r pQ-prj, ^jj drukt zich op de volgende wijze uit : « Zeer 

 gevaarlijk zijn verder de verschillende brandz wammen, wanneer 

 zij, zonder vooraf door stoomen gedood te zijn, in groot aan- 

 tal in het verteringskanaal geraken. Dit geldt in gelijke mate 

 voor den stuif brand van de haver en de gerst, enz., voor den 

 builenbrand van de maïs, voor den stink-, smeer- of steen- 

 brand van de tarwe, rogge, enz., voor den maïskorrelbrand 

 [Ustüago Reüiana) ,YOOT de drie gierstbrandsoorten ( C/s^z7a(/o 

 crmneri, criienia en destruens) en voor de, in slecht weide- 

 gras, op zeggen [Carecc-soorten) optredende brandsoorten 

 [Ustüago olivacea d. c. en U. scabiosae s.). Ook Ustüago 

 longissima verleent aan de ermede sterk aangetaste voeder- 

 middelen zeer schadelijke werkingen, evenals somwijlen de 

 meeldauwz wammen en de zoogenaamde honigdauw, het zwart 

 der granen {Cladosporium herharum) enz. 



Deze schadelijke werkingen kunnen slechts door stoomen 

 onder druk voorkomen worden, ten minste wanneer zich niet 

 reeds groote hoeveelheden giftige ontbindingsproducten in het 

 voeder gevormd hebben » En in een nota aan de onder- 

 zijde van het blad voegt Pott er nog bij : - Brandig tarwekaf 

 veroorzaakte, op besmettelijke afdrijvingen gelijkende onge- 

 vallen; vooral de smeer- of stinkbrand heeft een speciale 

 werking op de baarmoeder. Bovencüen veroorzaken de brand- 

 zwammen catharren en ontstekingen van gansch het darm- 

 kanaal, alsook op rmiderpest gelijkende ziekteverschijnselen. » 

 Toch schijnt het dat hare werking veel minder te vreezen 

 is dan algemeen wordt aangenomen en het kwam ons daarom 



(1) D. E. Pott, Bie landwirtschaftUchen Futtermittel, blz. 146, 1889. 

 Paul Parey, Berlijn. 



