- 121 — 



Maïsbraiidsporen worden eerst scheikundig ontleed en hot 

 bleek, dat zij aanzienlijke hoeveelheden voedende bestanddeelen 

 bevatten. 



De volgende kleine tabel zal zulks duidelijk bewijzen, door 

 vergelijking met de gemiddelde samenstelling van andere voe- 

 dingsmiddelen. 



(Alles is berekend por 100). 



(a) met inbegrip van 4 o/o suiker. 



De asch der maïsbrandsporen werd rijk aan phosphorzuur, 

 kalium on magnesium bevonden, zooals de asch van de graan- 

 korrels zelf. — Naar de mooning van de scheidkundige, die 

 met de ontleding werd gelast, is echter het buitengewoon hoog 

 aschgehalte, dat door hom werd gevonden, zeer waarschijnlijk 

 toe te schrijven aan zand, dat toevallig bij de brandsporen was 

 gemengd . 



De brandsporen werden ook onderzocht om lo weten of 

 zij geen giftige alcaloiden bevatten, maar er werden goene ge- 

 vonden. Daarin verschillen dus de hier besproken brandspo- 

 ren van het moederkoren ; dit bevat immers wel alcaloiden, 

 o. a. de ergotine, waarvan de zeer krachtige, physiologische 

 eigenschappen bekend zijn on die, in hooge dosis, wezenlijk 

 gevaar oplevert. 



Het is een algemeen opgemerkt feit, wordt verder in do 

 geciteerde verhandeling gezeid, dat het vee gaarne maïsbrand 

 eet en dit meent men te mogen toeschrijven aan hot tamelijk 

 aanzienlijk gehalte aan suiker (4 ^jo), die, volgens de boven 

 medegedeelde ontleding, er in is bevat. 



