— 123 — 



« Uit dezo procifnoraing kan dus het besluit getrokken 

 worden, dat wanneer koeien langzamerhand gewend worden 

 aan groote hoeveelheden brandsporen, deze geen schadelijken 

 invloed hebben, — Wat er zou gebeuren, indien men ineens 

 — zonder overgang — begon dergelijke hoeveelheden te ver- 

 voederen, dat zal volgens de Amerikaansche verhandeling door 

 andere proefnemingen moeten uitgemaakt worden. Maar in 

 ieder geval mag men toch aannemen, dat de immer betrekke- 

 lijk geringe hoeveelheden brandsporen, die toevallig aan het 

 graan kleven of in h(3t meel voorkomen of op de stengels, 

 kolven en aren zich hebben ontwikkeld, wel nooit gevaarlijk 

 voor het vee zullen zijn. » 



Het Michigan station en prof. von Tubeuf drukken 

 echter beide de meening uit, dat niettegenstaande de voedings- 

 waarde van de brandsporen het toch niet aan te raden is ze 

 als voeder te gebruiken; uit de levensgeschiedenis van de 

 brandzwammen blijkt immers — (schijnt te blijken zou mij 

 juister lijken, want het feit wordt door onderzoekers van 

 naam geloochend) — , dat de brandsporen, niet allen gedood 

 worden in het darmkanaal van het vee, maar dat daarentegen 

 in den mest vele nog kiembare sporen worden teruggevonden. 

 Blijft nu de mest niet lang genoeg liggen, dan komen die nog 

 kiembare sporen op den akker en kunnen er, hetzij in het zelfde 

 jaar, hetzij ook in de eerst volgende jaren, oorzaak van besmet- 

 ting worden voor de overeenstemmende graansoort. Daarin 

 zou dus gevaar gelegen zijn. 



Sinds eenigen tijd was ook bij mij twijfel opgerezen 

 nopens de giftigheid der brandsporen en die twijfel was natuur- 

 lijk versterkt geworden, nadat ik de hooger aangehaalde ver- 

 handelingen had gelezen. Ik ben thans in staat gesteld zelf 

 een feit mede te deelen, dat eveneens voor de onschadelijkheid 

 van de brandsporen pleit. 



