— 124 — 



Bij de gelegenheid van de gesprekken, die ik met ver- 

 scheiden personen had omtrent een onderwerp van bijna 

 gelijken aard, n. 1; de \ermeende giftigheid van de bolderikza- 

 den (Agrostemma Githago) (1), trachtte ik tevens inlichtingen 

 te bekomen over de werking van de brandsporen op het vee. 

 Het bleek mij weldra dat noch veeartsen, noch handelaars, 

 daar iets bepaald van af wisten. Toevallig echter vernam ik 

 door den heer De Caluwe, Staatslandbouwkundige te Gent, 

 dat, volgens het zeggen van den heer Desmet, hoofdopziener 

 van het lager onderwijs, een handelaar te Gent aan een land- 

 bouwer' der omstreken groote hoeveelheden graan verkocht, 

 dat zeer rijk was aan brandsporen en dat met voorkennis van 

 den landbouwer. — Ik heb de zaak onderzocht en ziehier 

 waarvan sprake is : 



Te Oostakker (gehucht Slootendries) een gemeente in 

 de nabijheid van Gent, woont een landbouwer, die een voor de 

 streek tamelijk groote hoeve bebouA\'t, nl. een hoeve van 55 

 gemeten of nagenoeg 25 hectaren, 's Winters heeft hij gewoon- 

 lijk 6 paarden en 16 runders, vooral melkkoeien, te voederen ; 

 's zomers is zijn rundvee nog talrijker. Daarenboven heeft hij 

 ook een zeker aantal varkens. — Hij is dus wat men in deze 

 streek van Vlaanderen noemt : een groote boer. — Indien 

 ik op dit feit druk, dan is het omdat ik liet als belangrijlv 

 beschouw, immers, een « groote boer » zal niet liclit goed- 

 koope voedingsmiddelen koopen, eenvoudig omdat zij goed- 

 koop zijn, zooals door lieden met beperkte geldmiddelen 

 wel eens wordt gedaan ; daar liij veel vee heeft, zal hij zicli 

 ook gemakkelijk kunnen vergewissen in hoever een bepaald 



(1) Wat men in Vlaanderen « Zwarte bollekens " noemt, bestaat 

 gedeeltelijk en soms zelfs voor het grootste gedeelte uit bolderikzaden ; 

 voor 't overige uit andere onkruidzaden, zooals bij voorbeeld vitsen 

 {wikken, Vicia), die bij het reinigen van het gedorschte graan ook ver- 

 zameld worden. 



