- 1G5 — 



komt een kicmdraad uit de benedenste der twee bruine cellen te 

 voorschijn, soms echter uit de bovenste der bruine cellen; even- 

 eens kan de basale, vroeger aan den steel bevestigde cel aan 

 een' kiemdraad het aanzijn geven. Altijd is deze kiemdraad 

 tamelijk breed, weinig smaller dan de grootste breedteder spore ; 

 hij vertakt zich spoedig en verdeelt zich door tusschonschotten 

 in verschillende cellen. 



Waar eene spore aan de oppervlakte van een stammetje tot 

 kieming komt, treedt de kiemdraad alras de levende weefsels 

 van dit stammetje binnen en vertakt zich sterk in het levende 

 bastweefsel, waar weldra op verschillende plaatsen door dichte 

 opeenhooping van in elkaar gewonden zwamdraden een zooge- 

 noemd « stroma « gevormd wordt, aanleiding gevende tot het 

 ontstaan van de pykniden (zie boven), die weldra — wegens de 

 donkerbruin gekleurde sporen — als kkdne zwarte stipjes aan 

 de oppervlakte van den stam op de ingesnoerde plek te zien zijn. 

 (Pi. 4, links beneden bij *). Waar de zwamdraden zich in het 

 bastweefsel vestigen, sterft dit laatste, gevolgd door het daar- 

 onder gelegen teelt weefsel, soms ook door het aangrenzende 

 houtweefsel. 



Volgens von ïubeuf (1) tast Pestalozzia Hartigii ook 

 beukenkiemplanten aan, die onder dezelfde verschijnselen als do 

 boven beschrevene, ziek worden en sterven. (PI. 4, a). Aan 

 deze ziekte stierven in 1894 op verscheiden plaatsen in Würt- 

 temberg en Beieren verscheidene (tot 30 %) van de aldaar in 

 de bosschen opgeslagen beukenplantjes. Ook aan esschen, esch- 

 dorens en andere jonge boompjes heeft men dezelfde verschijn- 

 selen waargenomen. — 



(1) VON TüBKi K, « Pllanzenkrankheiten, dureli kryptogame Parasiteu 

 verursaeht », bl. 51U. 



