— 100 — 



Aan de hier besproken, door P. Hariign veroorzaakte 

 insnoeringsziekten, wil ik thans eene verwante insnoeringsziekte 

 aansluiten, nl. die, welke Pestalozzia fimerea Desm. veroor- 

 zaakt bij BiotcCs en verschillende andere sierconiferen, ook aan 

 Chamaecyparis Menziesii. Ik gaf reeds over mijne eerste 

 waarnemingen dienaangaande het volgende verslag (1) : 



«« Midden September (1897) zond mij de Heer Hazeloop, 

 Rijkstuinboü wieeraar te Aalsmeer, takjes van Biota-soorten, 

 « waaraan op eene bepaalde plaats het hout over eenige lengte 

 was ingestorven, ten gevolge waarvan het daarboven gelegen 

 deel zich sterk verdikt, geel wordt en ten laatste dood gaat. » Hij 

 meldde mij daarbij nog dat men wel eens de takjes boven zoo'n 

 afgestorven plek afsnijdt en als stek gebruikt, waartoe zij dan 

 ook wegens hun' verdikten, aan organische stoffen zeer rijken 

 voet zeer geschikt zijn, «hoewel — zegt de Heer Hazeloop verder 

 — « zulks met het oog op de kwaal zeker niet is aan te bevelen. » 

 Ofschoon mijn correspondent deze ziekte nog niet aan andere 

 coniferen had waargenomen, kon hij mij toch op mijne des- 

 betreffende vraag antwoorden, dat zij volgens de Aalsmeersche 

 kweekers ook aan andere sierconiferen voorkomt, o.a. aan 

 Juniperus-zoo\iQY\, hoewel zij bij Biota het meest algemeen is. 

 Eenmaal op de kwaal opmerkzaam, troffen wij haar later ook 

 te Putten aan, insgelijks op eene Biotasoort. 



" Op de ingesnoerde, of liever ineengeschrompelde deelen 

 der takjes vond ik de sporen ecner Pestalozzia ; en bij von 

 Tubeuf(2) vond ik dat Pestalozzia funerea bij Chamaccyparis 

 Menziesii gelijksoortige insnocringen teweegbrengt als ik aan 

 de mij gezonden Biota' s waarnani. Daar ik echter op dat oogen- 

 blik geene nauwkeurige beschrijving van Pestalozzia funerea 

 te mijner beschikking had, zond ik een aangetast twijgje naar 



(1) Zie « Landbouwkundig Tijdschrift v, 1898. bl. 107. 



(2) " Zeitschril't für Forst- und Jagdwcscn ••, Febr. 1894, bl. 63-71. 



