— 173 — 



DE HAIflSTER IN BELGIË 



" Bij den aanvang vertoonen de groote invallen van schade- 

 lijke dieren over 't algemeen zeer veel overeenkomst : wanneer 

 natuuronderzoekers voor het eerst in een streek de aanwezig- 

 heid van een oi' ander schadelijk dier constateeren, — het moge 

 nu een zoogdier, een vogel, een insect of gelijk welk ander dier 

 zijn, — dan geeft het publiek gewoonlijk zeer weinig acht op een 

 dergelijke waarschuwing, maar de vijand maakt van die onver- 

 schilligheid gebruik om zich op het gemak neer te zetten en om 

 zijne nakomelingschap over verschillende deelen van de nieuw 

 bezette landstreek te verspreiden, zoodat aldus een voldoend 

 aantal besmettingscentrums ontstaan, die een zeer rasse verme- 

 nigvuldiging mogelijk maken, zoodra een daartoe gunstig jaar 

 voorkomt. Indien zulks gebeurt, dan plant het schadelijk dier 

 zich soms op zulke verbazend snelle wijze voort, dat de volke- 

 ren in de middeleeuwen daarin dikwijls een bovenaardsche 

 tusschenkomst zagen; van daar die naïeve legenden, waarin 

 legers muizen of ratten of milliarden rupsen, enz. uit een hol 

 kwamen of uit den hemel vielen. 



« De kennis van de zeden der dieren heeft sinds dat tijdvak 

 van onwetendheid en bijgeloof veel vooruitgang gemaakt : 

 regens van schadelijke dieren zouden geen geloof meer vinden, 

 daar de wetenschap de ongemeen krachtige vruchtbaarheid 

 leerde kennen van sommige soorten, die, hoe klein zij ook mogen 

 zijn, daarom niet minder te vreezen zijn ». 



Zoo luidt ongeveer de inleiding van een onlangs verschenen, 

 flink geschreven opstel van Prof. Leplae, over de aanwezigheid 



