— 182 — 



het Ie nabijkomt of het uit zijn woning wil graven, verdedigt het 

 zich met moed en woede. Het knarst met de tanden, blaast zijn 

 waDgen op en laat een luid geknor hooren, nagenoeg zooals de 

 mannetjes van de Guineesche biggetjes, wanneer men ze ver- 

 ontrust. — Daar de hamster, evenals alle knaagdieren, zeer 

 krachtige snijtanden bezit, Ivan hij zeer pijnlijke beten toebren- 

 gen aan de (honden-) rattenvangers en ook aan den mensch. 

 BREini haalt het geval aan van personen, die door den himster 

 aangevallen werden, zonder eenig andere reden, dan dut zij te 

 dicht bij zijn aardhoop voorbij kwamen, en ook met paarden 

 moet zulks wel eens gebeurd zijn. 



Dat de hamsters wreedaardige dieren zijn, blijkt ook uit het 

 feit dat zij zelf individuen van hun eigen ras aanvallen, wannrcr 

 zij elkander ontmoeten, hetgeen gewoonlijk met den dood v.ai 

 een der vechtenden eindigt, waarna de overwinnaar den over- 

 wonnene verslindt. 



Wordt de hamster vervolgd en ingehaald, eer hij zijn 

 woning heeft kunnen bereiken, dan richt hij zich evenals een 

 rat, op zijn achterste op, knarsetandt en knort woedend en wint 

 het op die wijze dikwijls van jonge honden. De goede honden 

 (rattenvangers en vooral geoefende fox-terrier's) wachten het 

 gunstig oogenblik af en verbrijzelen dan met een enkelen beet 

 den schedel van het knaagdier ; zij weten ook door de fijngevoe- 

 ligheid van hun reukorgaan de bewoonde van de niet meer 

 bewoonde holen te onderscheiden en leggen den grootsten ijver 

 aan den dag om de gangen te onderzoeken of om de richting 

 daarvan aan te duiden, naarmate men verder uitgraaft. Zonder 

 de hulp van een goeden hond, is het uitgraven moeilijk en loopt 

 men gevaar zijn tijd te verliezen door het doorzoeken van een 

 onbewoond hol. 



De schade, die door den hamster wordt veroorzaakt, is zeer 

 aanzienlijk, daar hij in den herfst groote hoeveelheden graan en 



