— 190 — 



veelheid granen, enz. moeten vernietigd worden door dergelijke 

 legers van ratten . « 



De hamster heeft enkele natuurlijke vijanden, namelijk : de 

 steenmardersof fluwijnen(7lfar/e5 /oma), die den hamster in 

 zijne woning gaat opzoeken en dooden, om er zich vervolgens in 

 te vestigen; de bunsingen (fissen of vissen, Maries puto- 

 rius) en de wezels [Musiela vulgaris). Toch zijn deze dieren 

 niet bij machte den hamster uit te roeien of zelfs zijne vermeer- 

 dering binnen bepaalde grenzen te houden. 



De rechtstreeksche strijd tegen den hamster kan op verschil- 

 lende wijzen gevoerd worden : 



1° Het uitgraven: Dit is de meest gevolgdeen ook de doel- 

 matigste handelwijze; maar soms eischt dit een langdurigen arbeid, 

 want de gangen van de hamsterwoningzijndiep en dikwijls vertakt. 

 Zooals wij hooger zeiden, is het raadzaam daarbij te beschikken 

 over geoefende honden, die door hun uitstekend reukorgaan de 

 bewoonde van de onbewoonde woningen onderscheiden, den loop 

 der gangen en ook de verplaatsing van den hamster binnen zijue 

 woning aanduiden. Men delft met spaden tot het dier in zijne 

 laatste schuilplaats is gedreven en laat het dan door den hond 

 nemen. Het knorren en het knarsetanden duiden aan dat men 

 de schuilplaats gaat bereiken . Men kan ook, volgens Blo]\ieyer, 

 eenvoudig een stok met een scherp omgekromden haak (angel) 

 in de richting van den hamster steken ; deze bijt er verwoed in 

 en geraakt aldus vast ; men trekt dan het dier uit den grond en 

 doodt het met een stokslag. 



Het uitgraven heeft best na het inoogsten der graangewas- 

 sen plaats. Men zal zooveel mogelijk de wijfjes opzoeken; hare 

 woningen zijn gemakkelijk te erkennen aan het grooter aantal 

 openingen of uitgangen. 



2° Het verstikken door zwavelberooking. Men 

 graaft den grond boven de woning een voet diep uit en men laat 



