— 15 — 



liumdraad eeiion celwand doorboren. De zwamdradon, die 

 zich binnen de organen der kweekdennetjes verlakken, 

 zijn tamelijk doorschijnend, soms eenigszins bruinachtig, 

 echter op verre na niet zoo donker als de hyphen, die zich 

 hier en daar buiten op de aangetaste deelen ontwikkelen. 

 Zij hebben eene dikte van gemiddeld 12 duizendstcn van 

 één' millimeter, en zijn dus naar mijne ervaring iets 

 dunner dan de hyphen, welke zich buiten de naalden 

 begeven. De myceliumdraden zijn door tusschenschotten 

 in verschillende cellen verdeeld, die eene zeer verschillende 

 lengte kunnen bereiken ; deze varieert meestal tusschen 

 80 en 140 duizendsten van een' millimeter. De zwamdraden 

 zijn op de doorsnede ongeveer cirkelrond, wanneer zij 

 niet door de omgevende en doorgaans opgezwollen paren- 

 chymcellen worden platgedrukt. De buiten op de plant 

 zich vormende hyphen zijn dikwijls plat, tengevolge der 

 uitdroging, zooals ook von Tubeuf schrijft. 



Op sommige plaatsen, vooral door de huidmondjes 

 heen, treden — bepaaldelijk wanneer de omgevende 

 atmosfeer veel ^^'aterdamp bevat en daarljij tamelijk warm 

 is — myceliumdraden naar buiten, die dikwijls in heele 

 bundels bijéénzitten, in den vorm van een' witkwast. (PI. II, 

 tig. 2 a). Zulke myceliumbundels bestaan altijd uit donker 

 bruinachtige draden ; deze zijn iets dikker dan die, welke 

 zich vertakken tusschen de cellen van 't parenchym der 

 naalden (dikte tot 15 duizendsten van een millimeter) ; ook 

 schijnen zij iets dikker van wand te zijn. Hoewel oorspron- 

 kelijk rolrond, worden deze myceliumdraden in eene 

 eenigszins droge omgeving spoedig plat, bandvormig, — 

 eenigszins als katoenvezels. Als bandvormige draden treft 

 men ze dan ook gewoonlijk buiten op de naalden aan. 



De zwam vormt op de bruinge worden naalden hier en 

 daar sklerotiën (PI. II. tig. 1, b en c, fig. 2, b) ; soms vindt 

 men er zelfs G of 7 stuks op eene naald, gewoonlijk niet zoo 

 vele. Deze sklerotiën zijn gewoonlijk 1 1/2 a 2 1/2 mill. laiig, 

 soms echter niet meer dan 1/2 mill. ; soms zijn ze ongeveer 

 bojrond, maar meestal twee maal zoolang als breed. Zij 

 zijn glimmend zwart, Avelke kleur echter alleen aan de 

 vrij dikke schors eigen is ; de cellen, die het inwendige der 

 sklerotiën samenstellen, zijn wit. Ik vond in den bouw der 



