— 17 — 



De conidiën bestaan uit eene enkele cel; zij zijn 

 elliptisch van vorm, 9 duizendsten van een millimeter 

 lang en O duizendsten van een millimeter breed ; de wand 

 is vrij dik maar doorschijnend (fig. 0). Ook de inhoud is 

 glashelder. In water kiemen de conidiën gemakkelijk 

 (fig. 7). 



In fig. 5 is nog door mij afgebeeld de top van eenen 

 conidiëndrager, vóór dat hij conidiën heeft gevormd. Men 

 ziet de eindcel zich vertakken, terwijl aan het uiteinde 

 van de vertakkingen zich opzwellingen vormen, die nog 

 sterk in de lengte zullen groeien, vóór zij aan haar 

 uiteinde ten slotte conidiën gaan afzonderen. — Niet 

 altijd echter vormen zich de conidiën uitsluitend aan 

 vertakkingen aan 't uiteinde van eene hyphe ; soms vindt 

 men op verschillende plaatsen van ééne en denzelfde 

 hyphe, ophoopingen van conidiëndragers met conidiën 

 (PI. ir, flg. 2, c.xxx). 



voN TüBEUP spreekt nog van « zahlreiche punktför- 

 mige Hoeker, aus dichten Mycelknaueln gebildet ^^, welke 

 hij op de naalden v. d. Douglasspar aantrof. Deze vond ik 

 op mijne dennenaalden niet, tenzij men als zoodanig de 

 kleine sklerotiën van PI. Il, fig. 1, c wil beschouwen. 



IV. Het voorkomen van Botrytis Donglasii op 

 andere coniferen. 



Gelijk ik reeds bij den aanvang van mijn opstel 

 meedeelde, werd B. Douglassii tot dusver nog niet op 

 grove dennen aangetroffen, en werd zij ook niet door 

 kunstmatige infectie op dezen boom overgebracht. In 

 1888 ontdekte en beschreef haar von Tubeuf, die in haar 

 de oorzaak leerde kennen van eene ziekte, waarvan hij 

 toen reeds schreef: (i) : « Die Krankheit, von der tiier die 

 die Rede sein soll, wird schon über zehn Jahre in Nord- 

 deütschland an denselben grosseren Horsten von Douglas- 

 tannen beobachtet, und wende ich derselben seit ftxst 

 zwei Jahren meine Aufmerksamkeit zu, indem ich sowohl 

 zu verschiedenen Zeiten neues Material aus dem Freien 



(1) VON Tubeuf. « Beitrage sur Kenntniss der Baumkrankheiten, » 

 bl. 4-8. 



