— 28 — 



Sjollema de eerste geweest die de aandacht heeft geves- 

 tigd op de aanwezigheid van perchloraat in het ruw soda- 

 nitraat ; in een door hem onderzocht monster heeft hij 

 zelfs tot meer dan 6 1. h. (6.79 %) perchloraat gevonden. 



De heer Crispo is erin geslaagd nog negen stalen van 

 chilisalpeter te bekomen, waarvan twee van de lading van 

 de « Cambrian Princess " en zeven van die van den ^ Kin- 

 ross r>. Deze stalen werden met het oog op giftige bestand- 

 deelen onderzocht : 



« De tw^ee monsters van de « Cambrian Princess » 

 verschillen weinig van elkander, terwijl die van den 

 « Kinross ^ belangrijk van elkander afwijken, zoowel wat 

 de scheikundige samemstelling als de natuurkundige 

 eigenschappen betreft : er is sneeuwwit salpeter in groote 

 kristallen, okergeel salpeter in kleine kristallen, grijs, 

 witachtig en meelachtig salpeter. Deze laatste vorm, dien 

 wij sinds lang kennen en waaraan men, eenige jaren 

 geleden, eveneens ziektegevallen heeft toegeschreven, is 

 gekenmerkt door een hoog gehalte aan chloormagnesium. 

 In geen enkel staal hebben wij giftige zouten aangetroffen 

 in abnormale hoeveelheden : 



- De voor de planten schadelijke zouten, die men in 

 het chilisalpeter kan aantreffen, zijn de volgende : 



«Sodanitriet (salpeter igzuur natrium). 

 Volgens de proefnemingen van Molisch, is sodanitriet 

 giftig voor de meeste ])lanten, in een oplossing a 1 per 

 lOCK). — De negen onderzochte stalen bevatten slechts 

 sporen van dit zout (maximum : 0.00126 t. h.) zoodat zelfs 

 in een verzadigde oplossing van chilisalpeter er ten 

 hoogste 0.001 t. h. sodanitriet zou aanwezig zijn ; sodani- 

 triet kan dus niet de oorzaak der schadelijke werking zijn. 



«Chloormagnesium. — In groote hoeveel heid 

 werkt chloormagnesium schadelijk ; maar de planten 

 verdragen over 't algemeen dit zout zeer goed. In de ruwe 

 Stassfurtsche zouten, zooals b. v. karnalliet, komt chloor- 

 magnesium voor in een verhouding van 10 a 35 t. h. — 

 Wanneer dus 500 kilogr. (en dikwijls meer) karnalliet 

 per hectare gebruikt wordt, dan brengt men ineens 50 a 

 175 kilogr. chloormagnesiuQi in den grond. Het is waar 

 dat deze meststoffen in het najaar worden aangewend en 



