— 44 — 



Met 't oog op het aangevoerde over Ascochyia komt 

 het me voor, dat de oorzaak van 't verschijnsel (het slecht 

 opkomen) voor een aanzienlijk deel aan besmetting met 

 dezen schimmel moet geweten worden. 



De methode, tot heden gevolgd, om erwten op hun 

 kiemkracht te onderzoeken, lijkt me dan ook niet doeltref- 

 fend, ze is ongetwijfeld onvoldoende. De erwten, die 

 daarbij uitloopen, mogen al kiemkrachtig schijnen en het 

 tot op zekere hoogte ook werkelijk zijn, toch is het dan 

 nog volstrekt niet waarschijnlijk, dat ze ook alle een 

 volwassen plant kunnen opleveren. 



Men zou hier kunnen spreken van schijnbare en van 

 ware kiemkracht. 



Om tot de juiste keimis van de ware kiemkracht te 

 komen, is het noodig de erwten ook op besmetting met 

 ^5coc%^a te onderzoeken. 



Van de planten, in den tuin ontstaan uit het aange- 

 taste ontkiemde zaaigoed, oogstte ik zaden, welke ik, 

 nadat ze goed gerijpt waren, op 5e wijs, als met de 

 ontvangen monsters w^as geschied, onderzocht. Nu bleek, 

 dat niet minder dan 70 °/o met Ascochyta besmet waren. 



Ik kreeg hierbij dus een cijfer zoo hoog, als ge^n der 

 monsters aanwees, ja het beliep zelfs ruim het tweevoud 

 van het getal, bij 't meest zieke monster (n° 3) gecon- 

 stateerd. 



Hieruit blijkt dus, dat uit gezaaide zieke erwten veel 

 zaden, door den schimmel aangetast, opleveren. 



Gezonde daarentegen brengen slechts volkomen Asco- 

 chyta-vrije voort, w^at uit het volgende blijkt. 



Dit jaar zijn de erwten, waarvan mijn monster Ameri- 

 kaansche — zooals we gezien hebben vrij van den schimmel 

 — afkomstig was, in Zeeland gezaaid. Van den opgele- 

 verden oogst ontving ik drie monsters, twee afkomstig 

 uit de gemeente Nieuw-en St-.Joosland, het andere uit den 

 Wilhelminapolder (Zd. Beveland). 



Bij onderzoek bleken alle drie -de monsters wederom 

 volkomen aan Ascochyta ontkomen te zijn ; geen enkele 

 erwt was er lijdende aan. 



