Pbylopalhologiseh Laboratorium WILLIE COMMELIN SCHOLTEN te Amsterdam 



EN 



Kruidkundig Genootschap DODONAEA te Gent. 



Tijdschrift over Plantenziekten 



ONDKR REDACTIK VAi\ 



D-^J. RITZEIÏia BOS & G. STAES. 



.3« Jaargang — 3« Aflevering. Juli 1897. 



L). 



Wanneer in de Meimaand de schoone, rosekleurige 

 bloemen der appclboomen opengaan, dan blijven er soms 

 vele, soms slechts zeer weinige, maar wel bijkans altijd 

 eenige, bloemknoppen gesloten. De kroonbladeren van 

 deze bloemknoppen zijn bruin, verdroogd (zie volg. blad., 

 tig. h)\ en bij liet openen van zoo 'n knop vindt men een 

 wit pootlüos larije (fig. f, g) of wel een geelachtig, keurig 

 fijn gebouwd popje (flg. c, d, e). Bewaart men eenige van 

 die gesloten gebleven bruine appelbloesems in een doosje, 

 dan zal men drie of vier weken nadat men ze erin gedaan 

 heeft, daarin het kevertje vinden, 't welk zich uit de larve 

 of pop heeft ontwikkeld, en dat bestemd is om het volgende 

 voorjaar weer eitjes in bloemknoppen te leggen. 



Dit kevertje, de appelbloesemkever genaamd, behoort 

 tot de snuitkevers, die kenbaar zijn aan hunnen snuit- 

 vormig verlengden kop, terwijl op dit snuitvormig 

 verlengd gedeelte fden •• snuit ?') de sprieten zijn inge- 

 plant, vrelke bij de meeste snuitkeversoorten (ook bij deze) 

 knievormig gebogen zijn (fig. a, b). De appelbloesem- 

 kever is, den snuit niet meegerekend, 3 ^'2 mill. lang, 

 lichtbruin van kleur, met eene lichte V vormige figuur 

 of ook wel met twee zulke figuren op de dekschilden. 



