

SU 



Zonder in deze quaestie eenige theorieën te willen 

 verkondig-en, zou ik gaarne het volgende mededeelen, daar 

 het wel de vermelding waard is. 



Door mij zijn in 1895 eenige proeven genomen met 

 kunsibemesting bij bloembollen ; de resultaten en de proef- 

 nemingen zelfwaren zeer leerzaam voor mij, echter vooral 

 ten opzichte van ziekteverschijnselen. 



Met Hyacinthenbemesting nam ik twee proeven. 

 Ik bemestte de hyacinthen als volgt in K. G. per Hektare. 



Proef a. 

 1750 K. G. beendermeel (gestoomd fijn), 

 2800 K. G. kaïniet, 

 1000 K. G. schelpkalk, 

 1750 K. G. zwavelzure ammoniak. 



Proef b. 

 3000 K. G. thomasphosphaatmeel, 

 3600 K. G. kaïniet, 

 1000 K. G. schelpkalk, 

 1750 K. G. zwavelzure ammoniak. 



Ik mestte dus in proef a per Hektare met 850 K. 6. 

 phosphorzuur, 350 K. G. kali, 1000 K. G. kalk en 350 K. G. 

 stikstof, in proef è met 600 K. G. phosphorzuur, 450 K. G. 

 kali, 1000 K. G. kalk en 350 KG. stikstof. 



(Er was geen humus in den grond van vorige 

 bemesting, daar het land nog nooit beteeld was geweest; 

 de grond was veenachtig, dus wel humusachtig van 

 natuur). 



Ik nam een partij Hyacintlien, waar het ziek in zat. 

 (Bij de bollencultuur heeft men gezonde en zieke partijen, 

 d. w. z als een partij éénmaal ziekelijk is, blijft ze gewoon- 

 lijk zoo, totdat ze opgeruimd wordt. Men kweekt uit 

 zieke partijen niet voort). 



De bolletjes werden door mij gevisiteerd en na verwij- 

 dering der aangetaste bollen, werd de partij op de twee 

 proefveldjes geplant. 



Ze groeiden voldoende, en leverden bij de oogst goede 

 bollen. Toen ik ze daarna weder visiteerde, bevond ik dat 



