— 91 — 



lUHinia resindla. FTot, vlinderljo vliegt, in Mei on 

 Juni ; hot M'i.jije Icf^'t. dan hare eitjes ieder afzondeidijk, 

 onmiddellijlv onder den eindknop en den daar onmid- 

 dellijk ondel' geplaatsten krans van knoppen. Het rupsje 

 knaagt de schors al' van het in 't vorige jaar gevormde 

 twijgje ; liet begeeft zich steeds dieper in 't hout en wordi, 

 van buiten af door de uitvloeiende harsmassa bedekt, die 

 weldra den omvang van eene erwt krijgt. Ook grijpt 

 eene abnormale verdikking van het twijgje plaats bij de 

 plek, waar het rupsje vreet. In 't volgende jaar wordt de 

 harsdruppel door toestrooming van meer hars grooter, 

 half zoo groot als een wal- of okkernoot. Eerst na de 

 tweede overwintering is de rups volwassen ; zij verj)0f)t in 

 Maart ot April, en in Mei of Juni ziet men het vlindertje. 

 Tegen 't najaar, vóór de laatste overAvintering, wordt 

 de tot dus ver weeke, kneedbare harsbuil hard, broos, 

 zelfs bijkans glasachtig. — Deze soort onderscheidt zich 

 van de andere lietinia 's : 1° doordat zij hare ontwik- 

 keling in twee jaren doorloopt (de anderen hebben 

 daarvoor slechts één jaar noodig) ; 2° doordat de rups leeft 

 in het hout van een twijgje van 't vorige jaar, m. a. w. 

 in het hout van het ttoijgje onder den eindknop (de rupsen 

 van de andere soorten leven allen óf in den eindknop óf in 

 het lot, dat daaruit in 't voorjaar ontstaat); 3° doordat 

 de rups een' harshuil doet ontstaan (de rupsen van de 

 andere soorten zijn oorzaak hoogstens van 't uitvloeien 

 van enkele druippels hars). — 



Eeiinia duplana, lurionana, en Biiolian a doovloopGu 

 allen hare geheele levensgeschiedenis in één jaar. 



B. duplana vliegt in April en legt haar ei aan de 

 knoppen, als zij op het punt zijn, tot meischeuten uit te 

 groeien. Het rupsje komt uit in Mei, op het oogenblik dat 

 het jonge lot reeds krachtig uitgroeit. Eer de vreterij van 

 de rups van beteekenis kan zijn geworden, is het lot reeds 

 volgroeid. Daarom vindt men de rups altijd in de bovenste 

 deelen van het lot. Dit laatste is dan inwendig nog week en 

 teer. Daar het van boven af wordt uitgevreten, krijgen de 

 in ontwikkeling verkeerende, nog zeer jonge naalden een 

 ziekelijk voorkomen ; zij laten gemakkelijk los. De scheut 

 verwelkt van boven af, tot zoover zij uitgevreten is, en 



