— lul — 



sterke vermeerdering van titrionana niet slechts aan de 

 eindknoppen, maar ook aan vele dor daaronder fjepiaatsto 

 knoi)pen, een eitje gelegd, zoodat ook de laatstb<'doeldo 

 knoppen worden uitgevreten. Ten tweede gebeurt het 

 dikwijls dat eene rups meer dan één' knop vernielt : eerst 

 vreet zij bijv. den eindknopuit; maar wanneer zij dezen 

 reeds vóór het begin van het koude jaargetijde heelt 

 leeggevreten, vestigt zij zich in een' tweeden knop, in 

 welken zij overwintert. En eindelijk nog gebeurt het 

 soms, dat knoppen, die zei ven geene rups bevatten, 

 maar waarvan de buren dat wèl doen, in 't voorjaar, in 

 plaats van uit te groeien, versclirompelen en doodgaan; 

 immers de rupsjes verlaten soms tegen den winter den 

 knop, waarin zij huisden, en gaan zich in 't boveneinde 

 van den daaronder gelegen twijg een eindje invreten, 

 zoodat door de vernieling van den top van dezen twijg 

 sommige der knoppen geen voedende sapien genoeg 

 kunnen ontvangen en dus moeten verschrompelen. 



En zoo worden, daar gewoonlijk èn de eindknop èn 

 de krans van knoppen daaronder, niet tot ontwikkeling 

 komen, de normale groei en de normale vertakking van 

 den twijg verliinderd. Maar nu brengen weidrade voedende 

 stoffen, welke naar het bewuste twijgje stroomen, vele van 

 de knoppen tot ontwikkeling, die zich tusschen elk tweetal 

 bijeen staande naalden bevinden. Deze knoppen blijven in 

 normale gevallen altijd rustend, en vormen dus geene 

 takken. Aangezien het takje met vele naa'denparen is 

 bezet, is er kans dat vele van dergelijke abnormale 

 sctieuten uitgroeien, " Scheidentriehe - noemen de Duit- 

 schers zulke scheuten, omdat zij binnen de scheede, welke 

 elk tweetal naalden omsluit, gevormd worden. Men krijgt 

 aldus aan de takjes, waarvan de eindknop werd uitgevre- 

 ten, ophoopingen van 10 tot 20 of zelfs nog veel meer 

 « Scheidentriebe '^, welke te zamen een bezemvormig 

 lichaam vormen. (Men zie PI. VI en Vil. Beide platen zijn 

 naar photographiën vervaardigd). Reeds op een' grooten 

 afstand vallen die eigenaardige « bezems ^ in 't oog. Zulke 

 dicht opéénged rongen scheuten hebben gewoonlijk weinig 

 aanleg om in leven te blijven. Sommigen ervan sterven 

 in 't volgende jaar af; er gaan wel eens gansche, uit 20 en 



