- 107 — 



Dikwijls worden die aanf^e vreten loten zoo sterk 

 beschadijfd dat zij niet tot verdere ontwikkeling komen, 

 maar verdrogen en ineenschrompelen. Soms gaan op deze 

 wijze al de scheuten van een' krans verloren, daar niet 

 alleen verschillende scheuten van zoo 'n krans door 't 

 volwassen insekt van eén eitje zijn voorzien, maar de 

 rups ook van de eenc scheut, die begint te verdrogen, in 

 cene andere overgaat. Somwijlen zelfs strekt zich de vre- 

 terij uit tot in het hout, waarop de meischeut gezeten is. 



Fig. I — De clehnenlotrups (Retinia Buoliana} : een zittend vlindertje, nat. gr.; rups, 

 pop en vlinder vergroot ; een aangetast dennetakje, dat zich eerst neerwaarts heelt 

 gebogen, en zich horizontaal blijlt uitstrekken, maar aan den top weer opwaarts groeit. 



Het meest opvallende verschijnsel, dat zich bij den 

 aanval van Retinia Buoliana kan voordoen, is de zooge- 

 noemde '^ Waldhooim ^ -vorming. Wij spraken er reeds 

 van dat de zich ontwikkelende scheuten, wanneer zij aan 

 hare basis door het rupsje van binnen worden uitgevreten, 

 op die plaats zwak worden en knikken of zich buigen. 

 Wanneer echter weldra de vreterij ophoudt, dan beginnen 

 deze scheuten vaak weer te groeien; daarbij richten zij haar 

 uiteinde naar boven, zoodat het onderste gedeelte van de 

 scheut, dat intusschen begint te' verhouten, een' boog 



