— 112 — 



Weymouthspijn (Fijius strobus], zeepijn (Pinus Pinaster), 

 nan Pinus laricio en aan verscheidene andere Pinus- 

 soorten; niet aan naaldboomen, die tot een ander geslaciit 

 behooren, zooais spar en ziiverspar. 



Ten slotte laten wij hier volgen een lijstje van de 

 sliiipwespsoorten,dieRatzeburg-uitdedennenlotrups heeft 

 opgekweekt : Ischius obsciirator, Perüitus düuius, Cam- 

 poplex albidiis, C. difformis, C. lineolatus, Cremastus 

 interruptor, Glypta flavolineata, Lissonota Buoh'anae, 

 L. robusla, Pachymerus viilnerator, Pezomachus agüis. 

 Pimpla Buolianae, P. examinator, P. planata, P. sagax, 

 P. iiDHonellae, P. variegata, Enlodon turionum, Ptero- 

 malus brevicornis . 



V. Leefwijze van RETINIA RESINELLA, en schade, 

 door dit insekt teweeg gebracht. 



Reeds in de inleiding gaven wij aan, in welke punten 

 de leefwijze van de harsbuilrups {R. resinella^ van die 

 der drie voorgaande soorten verschilt. 



Het vlindertje wordt reeds in Mei aangetroffen. Voor 

 het eierleggen zoekt het wijfje, evenals dat van de drie 

 vorige soorten, jonge dennen uit, lioewel het toch ook nog 

 wel oudere dennetjes daarvoor gebruikt dan die, waaraan 

 de drie vorige soorten hare schadelijke werking uitoe- 

 fenen. Het eitje wordt verder niet als dat van deze andere 

 soorten, aan knoppen (eindknop of krans van knoppen 

 daaronder), maar aan het twijgje onmiddellijk onder de 

 knoppen gelegd. Het jonge rupsje vreet zich door de schors 

 en het hout van het voorjarige twijgje heen tot in het merg. 

 De door het insekt teweeg gebrachte verwonding heeft 

 ecine voortdurende uitstrooming van hars tengevolge, 

 welke echter eerst ongeveer tegen Juli zichtbaar wordt, en 

 M-elke zich tegen 't einde van liet jaar als een harsbuil ter 

 grootte van eene erwt voordoet. Dat deze harsuitvloeing 

 niet te wijten is aan eene vreterij in de knoppen op het 

 einde van het twijgje, zooais bij de harsuitvloeiingen, die 

 turionana en Buolionana veroorzaken, maar aan eene 

 vreterij in het twijgje zelf, — dit blijkt daaruit, dat er tus- 

 schen den krans van knoppen en het harsbuiltje, in den 

 tijd, waarin dit laatste zichtbaar wordt (tig. 5), nog altijd 



