— 115 — 



kniipden (Pinus Pum.ilio), welko laatste voor Nederland 

 van ^eenerlci beteckeiiis is, 



(( Het fi^cvolg van de vrcterij — zepi^en Judeich en Nrr- 

 scHE — is meestal sieclits eeno klciiui opzweilinf^- van den 

 tak onder de plaats, waar gevreten is. De kno[)pon (eind- 

 Unop en kransknoppeii), die aan 't uiteinde van den aange- 

 tasten twij^' staan, ontwikkelen zich gewoonlijk verder, 

 zoodat de tweejarige liarsbuil aan de voorjarige scheut 

 komt te staan. Soms echter, bij sterke beschadiging, ster- 

 ven deze knoppen. Daar echter gewoonlijk slechts worden 

 aangetast de zijscheuten van jonge dennen, die op slechten 

 bodem een kommerlijk bestaan leiden, en verder alleen 

 soms nog de zijtakken van andere dennen, zoo is de vreterij 

 meeslal zonder eenig belang, wanneer geen andere 

 omstandigheden er bij komen, zooals droogte en de inwer- 

 king van nog andere insekten. Anders is het, wanneer ook 

 de scheut, die in de hoogte gaat, wordt aangetast, zooals 

 Altum van een jong dennenbosch in het Eberswalder 

 woud bericht. Ook in de Pruisische '• Oberförsterei " Grün- 

 haus ('• Regierungsbezirk r> Stettin) is — volgens Altum — 

 eens eene erstige vreterij voorgekomen, die zorg verwekte 

 omdat de duinstreken van die boschafdeeling (« Kevier «) 

 er door werden geteisterd. Wel komt in de literatuur een 

 werkelijk schrikbarend bericht voor omtrent de schade, 

 die deze rups van 1820 tot 1827 in de Hannoversche bosch- 

 districten Freren, Lingen en Fürstenau moet hebben 

 teweeg gebracht, welke schade zich uitstrekte over een 

 gebied van 5000 Morgen, en die zoo groot was, dat op 

 enkele plaatsen aan het afbranden der jonge bossclien 

 werd gedacht ; maar het schijnt dat hier — zooals reeds 

 Ratzeburg aangeeft -eene gelijktijdige vreterij van Buoli- 

 ana en eene verwarring tusschen deze laatste soort en 

 resinella in 't spel zijn. Ernstige berichten uit lateren tijd 

 zijn niet voorhanden. 



•' Waar eene belangrijke vreterij mocht voorkomen, 

 kan men men in het tweede kalenderjaar van deze vreterij 

 de gallen afsnijden en vernielen (door verbranding bijv.). 

 Vóór iMei van het derde kalenderjaar moet het bijeenza- 

 melen geëindigd zijn. Dit geschiedde bij gelegenheid van 

 de vreterij in 't Hannoversche, waar de gallen zooveel 



