— 140 — 



zorgd en zelfs de mannetjes en wijfjes, die hoegenaamd 

 geen huiswerk te verrichten hebben en slechts voor de 

 vermenigvuldiging van het ras moeten zorg dragen, 

 worden veelal door de werkmieren gevoed en gereinigd. 



De poppen vertoonen verschillen al naar gelang zij tot 

 een soort met een angel of tot een soort zonder angel 

 behooren. In het eerste geval is de pop naakt, d. w. z. niet 

 ingesponnen; in het tweede geval heeft de larve zich in 

 een eironden zijdeachtigen cocon ingesponnen, — zooals 

 met vele insecten, vooral rupsen, b. v. de zijderups, het 

 geval is, — De larve wordt in vele gevallen door de werk- 

 mieren uit haren cocon bevrijd, Avanneer zij in een vol- 

 komen insect veranderd is. 



Het zijn deze poppen, die men in den zomer in de 

 mierennesten aantreft onder den vorm van witachtige of 

 bleekgele lichaampjes. — Verstoort men zulk een mieren - 

 nest, dan ziet men de werkmieren angstig rondloopen en 

 weldra tusschen hare kaken een larve of een pop vatten 

 om ze in veiligheid te brengen. Op dit feit berust zelfs de 

 methode die men gebruikt bij het verzamelen van de inge- 

 sponnen poppen, welke worden opgezocht als voedsel voor 

 nachtegalen en andere insectenetende vogelen en, natuur- 

 lijk zeer ten onrechte, mi ereneieren worden genoemd (i). 



Een wintervoorraad wordt, ten minste in onze streken , 

 door de mieren niet aangelegd, maar ten gevolge van het 

 algemeen bekend fabeltje van « De Krekel en de Mier », 

 heeft zich die onwaarheid algemeen verspreid. Gedurende 



(1) Ziehier hoe, volgens Ratzeburg 's werk (zie titel bl. 139) men die 

 zoogezegde miereneieren verzameld : De mierenvanger raapt gansche 

 hoopen mieren met larven en poppen in zakken en brengt deze naar een 

 opene en, zoo mogelijk, zandige plaats. Nadat deze effen is gemaakt, 

 wordt daarvan een gedeelte van 10 a 15 vierkante meter met een kleinen 

 wal omgeven en binnen de aldus ingesloten ruimte, worden eenige 

 kuiltjes in den grond geihaakt, deze kuiltjes, ter grootte van een hoofd, 

 worden met eenige sparrentakkeii bedekt. Tusschen deze gaten in 

 worden de zakken uitgeschud. Pas zijn de mieren (werkmieren) van hare 

 eerste verwarring bekomen, of zij grijpen de larven en poppen de eene na 

 de andere vast en dragen ze ijverig in de kuiltjes, waar zij hun schat in 

 veiligheid wanen; de mierenvanger behoeft slechts toe te zien en te 

 wachten en na eenigen tijd den inhoud van de kuiltjes te ledigen en mede 

 naar huis te nemen. Men berekent dat óén liter iets meer dan 19,000 

 mierenpoppen inhoudt. 



