^ 144 _ 



tot op de helft verminderd. Al stellen deze vakken nu ook 

 uiterste toestanden voor, toch mag men wel aannemen, dat 

 ook in de vrije natuur de invloed der mieren niet onbe- 

 langrijk is w. 



Zij worden echter niet alleen schadelijk door het feit, 

 dat zij de bladluizen beschermen en aldus tot een sterkere 

 vermenigvuldiging van deze bijdragen, maar ook door 

 andere feiten, die met hare levenswijze in verband staan. 

 Fommige soorten leven in het doode, vermolmde 

 iiout van afstervende boomen; in zulke gevallen kan 

 men eigenlijk niet zeggen, dat de mieren schade aan- 

 richten : zij verhaasten alleen den dood en doen aldus 

 schuilplaatsen van velerlei houtvijanden verdwijnen. — 

 Maar diezelfde houtmieren, die in de bosschen onschade- 

 lijk zijn, worden nadeelig, wanneer zij zich vestigen in 

 deurposten en balken van oude huizen, daar zij aldus 

 wel eens erge ongevallen (instortingen) veroorzaken. 



Fig. 3. — Paardemier ( Formica herculeana ) Koningin, tweemaal natuurl. grootte. 



Andere soorten, zooals de twee met elkander zeer 

 nauw verwante groote houtmieren (reuzen- 

 mieren, paardemieren, Formica herculeana en For- 

 mica Ugniperda) leven in oude, doch nog gezonde 

 boomen en wel vooral in sparren. Zij maken in den 

 stam concentrische gangen, die met de jaarringen van 

 het hout overeenstemmen en soms een tiental meters 

 lang (hoog) kunnen worden. Deze beide mierensoorten 

 zijn eveneens schadelijk, wanneer zij zich in de reeds 

 gevelde stammen gaan vestigen; zij kunnen daarin 

 nog verscheidene jaren wonen en in dien tusschentijd ■ 



