— 175 — 



het plasmodium het aanzijn aan sporen. — Deze sporen 

 vullen de gansclie cel op (zie flg. 5) ; zij zijn onbeweeglijk 

 en blijven in het weefsel der waardplant zitten, op de 

 plaats waar zij ontstaan zijn. — Wij willen hier terloops 

 doen opmerken dat Plasmodiophora alleen in den spore- 

 toestand een wand vertoont. 



Fig. 4.— Cellen van het schorsweefsel, 

 die plasmodiën bevatten. Al deze 

 cellen zijn zeer gioot in vergelijking 

 met (Ie normale ( in het midden gelegen j 

 cel, die geen plasmodium bevat. 



Fig. 5. — In de drie cellen links, 

 zijn talrijke sporen gevormd. 



Wanneer het opgezwollen gedeelte van den wortel in 

 rotting oT^ergaat, verdwijnen de wanden van de cellen 

 waarin de sporen van Plasmodiophora opgesloten waren, 

 en deze worden aldus in vrijheid gesteld, d.w.z. : zij 

 bevinden zich thans vrij in den grond, waar zij door 

 verschillende oorzaken (omspitten, omploegen, werking 

 van het water enz.) kunnen verspreid worden. 



Deze sporen zijn zeer klein fO.0016 millim.), kogelrond, 

 en hebben een gladden, kleurloozen wand ; ook haar 

 inhoud is kleurloos, maar fijnkorrelig. 



Deze sporen kiemen meestal in het volgend voorjaar, 

 indien de voorwaarden daartoe gunstig zijn Alsdan zwelt 

 de spore op, ten gevolge van het opnemen van water, tot 

 haar wand eindelijk openbarst ; de inhoud treedt naar 

 buiten in den vorm van een zeer klein, naakt protoplas- 

 maklompje, en leeft nu afzonderlijk voort. Het lichaampje, 

 dat aldus in vrijheid wordt gesteld, is verstoken van een 

 eig(m w?md, evenals het plasmodium, waarvan wij in den 

 beginne spraken, en w^aarop het trouwens vrij goed 



