— 187 — 



ning" van lid. blnd^roon ; zelfs hadden sommige groepen 

 epidermiscellen zich zoodanig verlengd, dat ze door haren 

 vonn aan palissadecellen (O deden denken, r. 



Deze ziekteverschijnselen werden vooral bij versch 

 afgelegde planten waargenomen. 



In een vroeger geval was het toedienen van zand met 

 superphosphaat en thomas- (slakken-) meel met goeden 

 uitslag bekroond geweest, zoodat dit ook in 't vervolg 

 kan beproefd worden. 



G. STAES. 



(1) Onze lezers zullen zich herinneren dat een blad op de volgende 

 wijze is .samengesteld : aan de bovenzijde, de o p p e r h u i d of e p i d e r- 

 ni i s , die gevormd is uit meestal tamelijk platte cellen. Boven de 

 opperheidscellen strekt zich een dunne ondoordringbare laag uit, die 

 men de c u t i c u 1 a noemt. Onder de opperhuid, du2 naar binnen toe, 

 trefr men meer of min verlengde, nagenoeg cylinrirische cellen aan, 

 welke dicht tegen elkander aansluiten; het zijn de palissade- 

 eellen, die in eene, of in verscheidene lagen onder elkander 

 geplaatst zijn. — Onder de palissadecellen vindt men een aantal meer 

 of min ronde of kubische cellen, die minder diclit tegen elkander 

 aanliggen en waartusschen talrijke kleine ruimten voorkomen : zij 

 vormen het dusgenaanide spons weefsel. Eindelijk is do onderzijde, 

 evenals de bovenzijde, bekleed met een opperhuid en een cuticu'a. 



