° CERATO-LEJEUNEA. 207 
Perianthia emersa obconica supra medium 4- (5-) carinata, carinis in 
cornua plus minus elongata—semper cétero perianthio breviora 
subulata, obtusa acutave, plus minus patentia, stricta recurvulave, 
porrecta. 
Andreecia folio caulino subeequilonga v. parum longiora; bracteae 3-5- 
(raro 6-) jugee majuscule subimbricate. 
Ad fl. Negra cataractas in rupibus advenit forma caulibus elongatis 
parallelis, ramulis ¢ et spe arcte pinnulatis. 
Cum eadem, necnon ad fl. Orinoco cataractas, legi formam megalostipam, 
foliolis folia fere eequantibus cordato-orbiculato-ovatis—vix unquam sub- 
reniformibus.—Huice valde similis est L. cornuta Lindenb.! in hb. Hook., 
e Guiana, Syn. Hep. 399, differt autem foliis ocellatis, perianthii corni- 
bus longis perfecte erectis. “L. cornuta” ejusd.! hb, Hook., ex ins. 8, 
Vincentis, aliena est, dioica, foliorum lobulis omnibus insigniter inflatis. 
Var. subserrata, 8. 
In iisdem locis ac typus habitat, Differt foliis minoribus apice serrulatis 
(55 x *43™™), lobulo seepe ad plicam minutam redacto vel etiam 
obsoleto ; cellulis minoribus (,;—;5™™); bracteis magis serratis v. 
etiam spinulosis ; perianthiis seepe immersis. 
Var. saproxylophila, 8. A typo differt foliis apice serrulatis semper sub- 
acutis; foliolis maximis folia superficie equantibus apice ad + solum 
bifidis ; bracteis acuminulatis inciso-serrulatis, bracteola latior quam 
longa spinulosa fere ad }-bifida, segmentis acuminulatis ; perianthii 
cornibus fere horizontaliter patulis. A var. subserrata diversa iisdem 
caracteribus insuperque foliis cellulisque majoribus, lobulo semper 
distincto inflato. Hab. ad fl. Uaupés et M. Guayrapurina, in 
truncis putridis——Primo visu species distincta videretur, quum 
tamen in typo, necnon in var. swbserrata, foliola ad eandem stirpem 
nune majora nunc minora inveniuntur, foliaque apice nunc argute 
serrata nunc fere integerrima, omnes pro unica specie valde vari- 
abili habendas censeo.—In omnibus formis frequenter adsunt 
utriculi magni, ad ramorum basin bini oppositi; constant folio in 
sacculum concheformem reniformemve, facie supera depressum 
perforatumque, omnino convoluto.—In vars., magis frequentur 
quam in typo, flores dichotomiales inveniuntur, ramulis novellis 
interdum apice iterum floriferis furcatisque. 
11. Cerato-LEJEUNEA RUFO-PELLUCIDA, Spruce. 
Hab. Ad San Carlos del Rio Negro, in arborum foliis, rarius in cortice et 
in truncis putridis. 
cso 6, “OS x5; o ay; f 45x65, 25%°3; br 555, br’ 45x 3 ; 
per “75x °3™™ (lat. nfra cornua mensa). 
Rufa sat robusta prostrata. Caules 1-2-pollicares pinnati et inzequaliter 
subbipinnati, ramis omnibus planis. 
Folia pulchre pellucida subimbricata subdivergentia, semicordato-ovata, 
falcato-dimidiata, margine postico recto vel seepe subconcavo, apice 
obliquo abrupte acuta, rarius rotundata, et plus minus argute— 
interdum subduplo—serrulata, basi sinuato-complicata ; lobulus 
4-6-plo brevior semper inflatus transversus semiovatus; cellule 
