40 - 



een malaria overbrengende muskiet trachten te verdelgen door 

 b. V. alle drassige plekken in een streek te draineeren, maar 

 zoolang deze soort telkens weer nieuw ontstaat uit een als 

 onschadelijk beschouwde soort, die in stroomend water leeft, is 

 de vernietiging nooit volkomen. En al kan men opmerken, dat 

 men een volkomen uitroeiing nooit kan bereiken en ook om 

 praktische redenen nooit nastreeft, toch bestaat de mogelijkheid, 

 dat men in de onschadelijke soort te doen heeft met een 

 bepaalde erfelijke konstitutie, die maakt, dat de schadelijke 

 vorm juist in zeer grooten getale er uit voortkomt. 



Aldus is aan de erf elijkheids wetenschap de plaats toege- 

 wezen, die haar in de parasitologie toekomt: zij kan één bron 

 van infektie aan het licht brengen, en in elk speciaal geval 

 moet vastgesteld worden: 1° óf die bron bestaat; 2° of zij 

 belangrijk is in vergelijking met de andere infektie-bronnen ; 

 3° of het dempen van deze infektie-bron technisch uitvoerbaar 

 is (b. V, niet te kostbaar is) in verband met de belangrijkheid 

 der aangerichte schade. — Het behoeft nauwelijks betoog, dat 

 bij onderzoek van het laatste punt in de meeste gevallen zal 

 blijken, dat de analyse der erfelijke konstitutie niet loonend 

 is. (') Men zal er meestal niet aan toe komen. Bij een zoo ge- 

 wichtige zaak als de malaria-bestrijding misschien wel. 



Of men bij de studie van het Helopeltis-vraagstuk ooit be- 

 doelde proeven zal gaan nemen? Vermoedelijk niet. De heer 

 S. Leefmans, die in zijn fraaie boek (2j over dit voor de thee- 

 kultuur (en ook voor de cacao- en kina-kultuur) buitengewoon 

 schadelijke insekt een zeer grondige studie heeft geleverd, en die 

 ook de systematische zijde opnieuw heeft onderzocht, deelde mij 

 mee, dat het erfelijkheidsonderzoek van Helopeltis zou stuiten op 

 onoverkomelijke bezwaren. Immers, dit kleine diertje opfokken 

 van het ei af tot het volwassen insekt, of volwassen insekten 



(1) Men vatte dit niet op alsof ik de „rentabiliteit" in ekonomischen zin 

 den belangrijksten maatstaf voor wetenschappelijk werk acht; wel uioet het 

 meest urgen;e werk vóór gaan, zonder daarom minder wetenschappelijk te 

 behoeven te zijn 



(2) S. Leefmans, Bijdrage tot het Helopeltis-vraagstuk voor de thee. Meded. 

 Proefstat. voor thee no L, 1916 (Ook verschenen als Med. Instit. v- Planten- 

 ziekten, Dep V. L. N H.). 



