— 45 — 



kan in dit geval slechts bestaan in een waarschuwing om niet 

 te veel aandacht te schenken aan zeer geringe soort verschillen. 



En bij de rattenbestrijding ? zal de lezer vragen, die kennis 

 genomen heeft van de onderzoekingen van Dr. Hagedoorn 

 over „Rattensoorten" ') Men weet, dat deze specialiteit op 

 erfelijkheidsgebied, die reeds veel ervaring van rattenkruisin- 

 gen bezat, en door het Indische Gouvernement benoemd was 

 om studie te maken van de systematiek en biologie der huis- 

 en veldratten op Java, zich er toe gezet heeft om licht te 

 brengen in het soortenvraagstuk door het uitvoeren van me- 

 thodische kruisingsproeven. Menigeen zal zich echter afgevraagd 

 hebben, of de rattcnbestrijdmg hiermee voldoende gebaat was. 

 Schrijver dezes behoort tot diegenen, die in deze proeven een 

 overschatting van de waarde der erfelijkheids wetenschap voor 

 de parasitologie meenen te zien, een overschatting die in een 

 specialist alleszins begrijpelijk is, „We are not systematic zoo- 

 „logists", lezen wij in het Engelsche artikel, „and our reasons 

 „for accepting the task lay in the promise the material gave 

 „of throwing light on the question of species (in which it has 

 „not disappointed us/'. Dit kan waar zijn, en ik geloof zelfs, 

 dat een zoöloog, die in de erfelijkheidsleer thuis is, het soorten- 

 vraagstuk moderner en dus beter kan behandelen dan een 

 volbloed systematicus, maar dit behoeft toch niet te beletten, 

 dat hij aan de eischen der praktijk recht laat wedervaren, en 

 dit geloof ik dat hier niet in genoegzame mate het geval is. 



Laat ik hier dadelijk aan toevoegen, dat de heer en mevr. 

 Hagedoorn in hun opstellen ook stellig vraagstukken behande- 

 len, die voor de praktijk zeer belangrijk zijn. Als zij b. v, 

 nagaan, welken invloed een invasie van vreemde ratten, afwij- 

 kende variëteiten, op de inheemsche rattenfauna kan hebben^ 

 en zij toonen dan aan, dat deze invloed, wat de erfelijke konsti- 

 tutie aangaat, meestal zeer gering en van voorbijgaanden aard 

 zal zijn, en hoofdzakelijk op eilandjes e. d. geïsoleerde plekken 



1) A. L. en A. C. Hagedoorn, Rattensoorten. Teysmannia XXVIII (1917),. 

 pag. 1. Onder den titel: „Rats and evolution" in The American Naturalist LI 

 (1917), pag. 385. 



