— 48 — 



gelijkheid verwezenlijkt: dat de schadelijke soort niet allee^t 

 rechtstreeks bestreden moet worden, maar dat ze zich ook 

 a. h. w. ,,verschuilt" in de onschadelijke. 



Dr. Hagedoorn heeft dit vraagstuk, voor zoover ik weet, 

 slechts aangeroerd, niet experimenteel onderzocht. Sprekende 

 over toevallige kruisingen tusschen huis- en boomrat, zegt hij : 

 „Als deze toevallige bastaarden opgroeien, zullen zij in biolo- 

 gischen zin óf huis-, óf boomratten worden. In 't eerste geval 

 zullen zij paren met huisrattcn, in 't laatste met boomratten." 



Wat ik gaarne zou weten, is, of het biologisch instinkt — en 

 nogmaals, hierop komt het aan ! — in deze kruisingen ook aan 

 een Mendelsche splitsing onderworpen is. 



Wellicht zou de bekwame onderzoeker echter ook aan dit 

 probleem zijn studiën gewijd hebben, waren zijn proeven niet 

 ontijdig afgebroken . 



Wij zullen onze resultaten samenvatten. 



De beteekenis der erfelijkheidswetenschap voor de systematiek 

 der dierlijke vijanden is gelegen in een kritisch onderzoek naar 

 de korrelatie, het verband, tusschen uiterlijke, systematische 

 kenmerken en het technisch belangrijke „schadelijkheids-" of 

 „onschadelijkheids-" kenmerk. Dit onderzoek heeft voorname- 

 lijk uit te maken, of de als onschadelijk beschouwde systema- 

 tische soorten onder sommige uitwendige omstandigheden recht- 

 streeks schadelijk kunnen worden, en of zij het aanzijn kunnen 

 geven aan een schadelijke nakomelingschap, d. w. z. indirekt 

 schadelijk zijn. Is de direkte of indirekte schade aanzienlijk, 

 dan moet ook de als ongevaarlijk beschouwde soort bestreden 

 worden. Bij verreweg de meeste parasieten heeft echter de heele 

 plaag, ook van de gevaarlijkste soorten, zóó weinig om 't lijf, 

 of is de tot dusverre gevolgde rechtstreeksche bestrijdings- 

 methode nog zoo gebrekkig, dat het instellen van een ex- 

 perimenteel onderzoek door bastaardeering enz. geen vruchten 

 van beteekenis voor de praktijk zou afwerpen. Ook dan ech- 

 ter kan men vaak door een doelmatige, kritische wijze van 

 verzamelen aanwijzingen krijgen over de erfelijke konstitutie 

 der dierlijke vijanden. Ook dan kan dus de kennis der erfe- 

 lijkheidswetten een niet te onderschatten steun zijn voor de 



parasitologie. 



C. P. COHEN Stuart. 



