— 50 — 



en vormen een buisje, temidden waarvan de stempel en een 

 gedeelte van den stijl reiken. Door het verlengen van den 

 stijl wrijft de stempel langs de geopende helmknoppen, neemt 

 een hoeveelheid stuifmeel naar boven mede, hetwelk zoo hoog 

 opgevoerd wordt, dat het buiten de buis der vergroeide helm- 

 knoppen tevoorschijn treedt. Is het een insect, dat de bloem 

 bezoekt, dan zal een deel van het stuifmeel op het insecten- 

 lichaam afgezet en zoodoende op den stempel van een andere 

 bloem overgebracht kunnen worden. Komt dit stuifmeel terecht 

 op den stempel van een andere Centaurea americana-bloem, 

 dan kan de bestuiving door bevruchting gevolgd worden. 

 Een dusdanige bestuiving heet kruisbestuiving. Volledigheids 

 halve moet ik nog vermelden, dat de stijl in oudere bloemen 

 de bewegingen niet meer maakt, maar sterk verlengd, bui- 

 ten het bloembekleedsei uitsteekt. Dit vergemakkelijkt, het 

 spreekt van zelf, de afzetting van het stuifmeel van het insec- 

 tenlichaam op den stempel, welk min of meer kleve rig of van 

 uitwassen voorzien orgaan zich bevindt aan den top van den stijl. 



Na deze biologische uitwijding over de bloemen, worde thans 

 iets over de cultuur van de plant in kwestie meegedeeld. Deze 

 laat zich zeer gemakkelijk door zaad voortkweeken. De 

 zaden kunnen óf eerst in een pot ter ontkieming uitgelegd 

 of terstond in den vollen grond uitgezaaid worden. Het 

 zaad ontkiemt na een paar dagen, terwijl de zaailingen snel 

 opgroeien en na enkele v/eken tijds reeds beginnen te bloeien. 

 De plant is dan ongeveer anderhalve Meter of iets minder hoog. 



Centaurea verlangt een zonnige standplaats en een humus- 

 rijken bodem. Zij gedijt zoowel in het gebergte als in de 

 laaglanden, de plant zelve echter is in het gebergte ontegen- 

 zeggelijk fraaier gevormd dan in de lage streken. In de 

 warmte toch vormt Centaurea americana weinig loof en is 

 bovendien gewoonlijk tamelijk „slap in de lendenen"; een 

 stokje kan zij dan ook best gebruiken! Als snijbloem is zij 

 zeer aantebevelen. ook al van wege de flink lange bloem- 

 stelgn; als perkplant is zij weinig geschikt. 



Centaurea americana is een eenjarig gewas: telkens moet 

 de plant derhalve na het bloeien opnieuw uit zaad gekweekt 

 worden, daar de oude plant na de vruchtdracht sterft. 



