— 56 — 



boven hun kop en sleepen ze in hun nesten. De stukken blad 

 dienen hun daar voor den aanleg van „zwamtuinen". In de 

 nesten gebracht, beschimmelen namelijk de stukken blad en 

 de daarop ontstane zwamvegetatie vormt dan het voedsel 

 voor de larven dezer mieren". 



„Daar gewoonlijk duizenden van die bladsnijdende mieren 

 in lange rijen uittrekken, om groen weefsel te snijden uit de 

 bladeren, waarin zij smaak vinden, zien de aangevallen planten 

 al spoedig er ellendig verminkt uit en hebben, in plaats van 

 groene bladeren, niet veel meer te vertoonen dan geraamten, 

 uit de stevige vaatbundels der nerven bestaande. Dat de blade- 

 ren der Cecropia's zeer geliefd zijn bij de bladsnijders, blijkt 

 wel hieruit, dat die planten van dit geslacht, die tegen de 

 de aanvallen dezer dieren onbeschermd zijn gelaten, geregeld 

 overvallen, stuk gebeten en vernield worden. De meeste Ce- 

 cropia's zijn evenwel beschermd en wel, merkwaardigerwijze 

 door andere, zeer boosaardige en vergiftige mieren uit de 

 geslachten Azteka en Crematogaster, aan wie door de steun- 

 behoevende planten kost en inwoning wordt aangeboden'. 



„Als woning voor deze laatste, de beschermende mieren, dienen 

 holten in den stengel der Cecropia's. Deze is, gelijk die der 

 Schermbloemigen (Umbelliferae), geleed. Telkens tusschen twee 

 knoopen, die de aanhechtingspunten der bladeren vormen, 

 bevindt zich een lid, een internodium, dat eerst met merg 

 gevuld is, maar zeer spoedig hol wordt en dan een cylinder- 

 vormig vertrek mag heeten. Aan elk van die leden bemerkt 

 men aan één zijde een ondiepe gleuf en aan het boveneinde 

 dier gleuf een ovalen indruk van de grootte van een spelde- 

 knop. Daar is het weefsel van den stengel betrekkelijk dun 

 en gemakkelijk te doorboren. Het bevruchte wijfje van een 

 soort der beschermende mieren boort daar een gat, betrekt de 

 holte van het bedoelde internodium als woning en legt er haar 

 eieren. Het gat in den wand s'uit zich weer door een woekerend 

 weefsel, welks saprijke cellen door het nu volkomen ingesloten 

 wijfje als voedsel worden genuttigd. Later, als zich uit de 

 eieren en larven arbeiders hebben ontwikkeld, wordt door deze 

 het gat weer opengemaakt. Ook in de tusschenschotten, die de 

 boven elkaar geplaatste holten van den stengel scheiden, wor- 



