— 57 — 



den gaten gebeten, zoodat steeds meer van die vertrekken 

 met elkander in verbinding komen te staan". 



„De holten vormen nu de woningen van tallooze bescher- 

 mende mieren. Het voedsel, dat hun door Cecropia wordt gebo- 

 den, ligt aan de buitenzijde der zeer korte, maar opvallend ver- 

 dikte bladscheede. Men bespeurt daar reeds aan het nog 

 zeer jonge blad, dat pas zich van het omhullend vlies bevrijd 

 heeft, een wit verhevenheidje in den vorm van een dwars 

 geplaatst ovaal. Dit knobbeltje wordt weldra tot een kussen, 

 dat bezet is met witte bolletjes, als met insecteneieren. Ziet 

 men nauwkeurig toe, dan blijkt, dat daar, in een eigenaardig 

 weefsel, celgroepen, in de gedaante van zeer kort gesteelde 

 bolletjes, worden gevormd. Wanneer deze celgroepen, naar 

 hun ontdekker „MüUersche lichaampjes" genoemd, de middel- 

 lijn van bijna een millimeter hebben bereikt, raken zij losvan 

 hun steekjes, vallen echter niet dadelijk af, maar blijven nog 

 korten tijd op het kussen achter. Naast de bolletjes komen 

 uit het weefsel van het kussen ook zeer talrijke haren te voor- 

 schijn, die in hun benedengedeelte als een parelsnoer zijn in- 

 gesneden, maar naar boven worden afgesloten door een spitse, 

 zich verlengende, dunne cel als door een kafnaaldje. Tusschen 

 die haren blijven de kogeltjes nog eenigen tijd hangen, maar 

 vallen tenslotte af tengevolge van de drukking der volgende te 

 voorschijn groeiende bolletjes, of door den een of anderen stoot". 

 „Daar deze bolletjes in hun cellen voedzame stoffen, met 

 name eiwitachtige verbindingen, vet enz. bevatten, vormen zij 

 een zeer gezocht voedsel voor de beschermende mieren, en 

 daar de vorming dier bolletjes een langen tijd voortduurt, zijn 

 de kussens aan de achterzijde der dikke bladscheden steeds 

 van versch voedsel voorzien". 



„De beschermende mieren komen in groot aantal tot de voor 

 hen rijk gedekte tafels, houden zich echter ook in de buurt 

 daarvan aan den stengel, de bladstelen en bladschijven op. 

 Klaarblijkelijk houden zij de wacht bij de bladeren, aan welker 

 voet de voedselleverende kussentjes, en bij de stengels, in wel- 

 ker holten veilige woningen zijn ontstaan. Het is immers in hun 

 belang, elk gevaar af tewenden, dat de Cecropia's bedreigt, 

 omdat de vernietiging van deze planten met het verlies van 



