DE DJALI BRAS. 



In dezen tijd van zoeken naar voedingsmiddelen is het wellicht 

 de moeite waard een plant hier te bespreken, welke niet zoo 

 algemeen bekend is. Ik bedoel de Djali bras. (De naam wordt 

 zoowel aan de plant als aan de vruchten gegeven). 



Meer bekend is de Djali watoe, welker vruchten Javaansche 

 kinderen aan elkaar rijgen als kralen om halssnoeren en arm- 

 banden van te maken. 



Beide gewassen lijken precies op* elkaar, ook de vruchten, 

 welke in aren groeien. De planten komen op als djagoeng, 

 waarmee ze in den eersten tijd overeenkomen, alleen zijn de 

 blaren breeder en groener van kleur. Zij stoelen, wanneer zij 

 bijna een halve meter hoog zijn, flink uit. 



De Djali bras heeft korrels omsloten in een harde schil, 

 terwijl de Djali watoe een harde massa is. Hierin verschillen 

 de twee soorten van elkaar. Door die harde schil kan de 

 Djali bras langen tijd bewaard worden zonder dat de korrel 

 door insecten worden aangetast, zoodat zij een prachtmiddel 

 is om in tijden van gebrek aan voedsel daarin te voorzien. 



De plant wil overal groeien en toch wordt zij weinig aan- 

 geplant en is niet overal bekend, zelfs onder Javanen. 



De Djali bras is op verschillende wijzen als voedingsmiddel 

 te bereiden. Als rijst gestoomd kan zij deze geheel vervangen, 

 wat haar voedzaamheid en verteerbaarheid aangaat. Als pap 

 toebereid heeft zij den smaak van gort en is als deze zeer goed 

 te eten. 



Wordt zij tot meel gestampt, dan is zij een prachtmiddel om 

 uit tarwemeel vermengd (half om half) brood van te bakken. 



De broodjes zijn veel lekkerder en niet zoo zuur als het 

 gewone kleffe brood hier in Indië. Ook zijn van het meel 

 pannekoeken en andere gebakken te maken. 



De plant is op alle soorten grond te planten, is sterk, zoodat 

 mislukkingen weinig voorkomen. 



