X 



hij de resultaten van zijn werk terstond ter beschikking van 

 de zuster-instelhngen, was hij steeds bereid om de jongere 

 collega's met raad en daad ter zijde te staan. 



Het moet dan ook een groote voldoening voor Jensen zijn 

 geweest, kort voor zijn aftreden gelezen te hebben, dat ook 

 de heer D. B i r n i e, als Voorzitter van het Besoekisch Proef- 

 station, de meening is toegedaan, dat onderlinge steun en samen- 

 werking tusschen de tabaks proefstations zeer gewenscht is. 



Het spreekt echter wel van zelf, dat door deze regeling 

 de jongere instelling het meest werd gebaat. 



Hoe dikwijls is door ons niet het groote aantal publicaties 

 van het Klatensche Proefstation geraadpleegd, in het bizon- 

 der het lijvige nummer 5, waarin Jensen op zoo overzichtelijke 

 wijze de resultaten van alle onderzoekingen, van 1 898 tot 

 en met 1911 verricht, heeft bijeengebracht! 



Jensen wilde echter nog een stap verder gaan en heeft er 

 krachtig op aangedrongen, dat ook de planters de resultaten 

 van hun werk tot gemeen goed zouden maken, daarbij wel 

 eenigszins vergetend, dat het heel menschelijk is, dat een 

 maatschappij, die door veel moeite en veel geld de eene of 

 andere verbetering van het bedrijf heeft verkregen, daarvan 

 ook alleen de vruchten wil plukken. Dit neemt niet weg, 

 dat Jensen's streven gewaardeerd moet worden en dat het een 

 verblijdend feit is, dat hij ook in deze richting met succes 

 werkzaam was. 



Overtuigd van hoeveel waarde het voor de samenwerking 

 is, dat het personeel der proefstations elkaar geregeld ontmoet, 

 en van meening zijnde, dat tourneé's in elkanders ressort van 

 veel nut kunnen zijn, is Jensen steeds een groot voorstander 

 van studiereizen geweest en heeft hij ons meermalen tot een 

 bezoek aan de Vorstenlanden aangemoedigd. Menig collega 

 heeft dan ook leerzame en genoegelijke uren onder zijn gast- 

 vrij dak doorgebracht. 



Jensen achtte het echter ook van belang, dat de planters 

 der verschillende tabaksstreken meer met elkaar in aanraking 

 kwamen en meende door gemeenschappelijke excursies dit doel 

 te kunnen bereiken. Zoo brachten de Vorstenlandsche planters 

 tweemaal een bezoek aan hunne collega's in Besoeki en maakten 



