— 66 — 



«ingen, en misschien weinig" geruststellende, voor den dag 

 komen *). 



Want hoe het ook zij, ieder land krijgt zijn aandeel aan 

 «lekten en plagen uit het buitenland en in geen enkel land 

 mag men voor dit gevaar de oogen gesloten houden. 



§ 2. De ivijze^ waarop de plantenziekten een 

 nieuw land bereiken. 



Theoretisch kan men zeggen, dat de parasieten, die planten- 

 ziekten veroorzaken, langs tal van wegen een nieuw land kunnen 

 bereiken. Vooral is dit het geval met schimmelsporen, waarvan 

 de meeste aan allerlei eenigszins ruwe oppervlakten vastge- 

 hecht kunnen blijven : aan kleeren van reizigers, aan zakken, 

 aan hout van kisten enz. 



Maar practisch gesproken komt het alleen in zeer bepaalde 

 gevallen voor, dat die parasieten worden overgebracht door 

 kleeren, zakkengoed, kistenhout. Dat dit geval zich zelden 

 voordoet, is ook te begrijpen. Het aantal sporen van plantenpa- 

 rasieten, dat op zulke voorwerpen terecht komt, is al dadelijk 

 betrekkelijk gering; vervolgens is de kans, dat zij, overge- 

 bracht met die voorwerpen in 't nieuwe land, daar terecht ko- 

 men op hun bepaalde voedsterplant, alweer zeer klein; enten 

 derde, mocht die buitengewoon zeldzame samenloop van om- 

 standigheden toch hebben plaats gevonden, dan is het nog 

 weer de vraag, of de voorwaarden voor het tot stand komen 

 der ziekte gunstig zijn ; ook van inheemsche parasieten komen 

 immers tallooze sporen op hun voedsterplant terecht, zonder 

 dat een infectie tot stand komt. Voor insectenplagen is de kans, 

 dat zij met kistenhout of zakkengoed overkomen, misschien 

 iets grooter. 



Er is echter een andere categorie van goederen, die op zeer 

 eenvoudige wijze de plantenparasieten van het eene land naar 

 bet andere overbrengen, nl. de planten zelf. 



1) Dr. ROEPKE maakte mij erop opmerkzaam, dat vooral de kans op over- 

 brenging van kleine insecten, zooals seiiild- en bladluizen, tlirips, Psociden, 

 enz. groot is. Ook tal van de in Ned.-Indië thans inheemsche schildluizen 

 behooren oorspronkelijk hier niet thuis en zijn ingevoerd. Tal van bastkever- 

 tjes (Ipidae) zijn met dood of levend hout van het eene land naar het andere 

 — ook naar Ned.-Indië — overgebracht. 



