— 72 — 



sporen om zich op het zaad te hechten, meerdere parasitische 

 schimmels van deze gelegenheid gebruik maken. 



Waar zit het nu in, of een voedsterplant zulk een gelegen- 

 heid aanbiedt of niet? 



De zaden ontwikkelen zich in het vruchtbeginsel en blijven 

 gedurende hun ontwikkeling in den vruchtwand opgesloten. 

 Gedurende die ontv/ikkeling kan de plant aan schimmelziekte 

 onderhevig zijn en de schimmelsporen hebben dan alle 

 gelegenheid om zich ook aan den vruchtwand te hechten ; niet 

 zelden ontwikkelt zich de ziekte zelf ook in den vruchtwand. 



Is de vrucht nu van dien aard, dat het zaad bij rijpheid uit 

 zijn vruchtwand wordt bevrijd — wat bij de meeste vruchten 

 immers het geval is — , dan is de kans niet groot, dat sporen 

 van parasitische schimmels van de voedsterplant op de zaden 

 terecht zullen komen. Denken wij ons b.v. een doosvrucht, 

 als die van de Ricinus, waarvan de vruchtwand vol moge 

 zitten met gevaarlijke ziektekiemen: bij rijpheid springen de 

 vruchten open en de zaden vallen eruit. Of een vleezige vrucht 

 als de koffiebes: de wand van de bes moge bezet zijn met 

 schimmelsporen, de zaden worden ten slotte bevrijd van het 

 vrucht vleesch en daarmee van schimmelsporen. 



Blijft daarentegen de vruchtwand om het zaad en wordt 

 dus de vrucht in zijn geheel verspreid en ook later in zijn 

 geheel uitgezaaid, dan hebben wij een ander geval. De spo- 

 ren, die gelegenheid hebben gehad om zich op den vruchtwand 

 vast te hechten terwijl de vrucht nog aan de moederplant zat, 

 worden met de vrucht mee verspreid en uitgezaaid. 



En nu blijkt het, dat van de gewassen, die wij hierboven 

 opnoemden (granen, biet, seldery, ui), inderdaad de meeste 

 een dergelijke vrucht bezitten : bij de granen (als bij alle gras- 

 achtige) blijft immers het vruchtwandje vast om het zaadje 

 zitten ; bij de Chenopodiaceeën (of ganzevoetachtigen/, waartoe- 

 de biet behoort, eveneens; en ook bij de Umbelliferen (of scherm- 

 bloemigen), waartoe de seldery behoort, blijft de vruchtwand 

 ieder der beide zaden van het splitvruchtje vast omsluiten. Bij 

 al deze gewassen is dus wat bij het „zaad" voor zaadhuid 

 zou kunnen gehouden worden eigenlijk de vruchthuid, waar- 

 binnen dan weer de zaadhuid ligt. 



