ONDERZOEKINGEN BETREFFENDE DE PRAKTIJK. 

 WAARDE VAN DE LIJNEN-SELECTIEMETFIODE VOOR 

 VERSCHILLENDE EENJARIGE LANDBOUW- 

 GEWASSEN (VERVOLG). 



DOOR 



L. KocH. 



Het vermengen van zuivere rassen. 



Toen in den loop van het jaar 1915 uit de uitkomsten van 

 de verschillende hierboven beschreven selectieproeven de ge- 

 volgtrekking kon worden gemaakt, dat het geen aanbeveling 

 verdient, onder omstandigheden zooals die algemeen in Indië 

 worden aangetroffen, zaad van zuivere rassen als plantma- 

 teriaal te bezigen, werd naar een wijziging van de lijnenselec- 

 tiemethode omgezien, omdat men toch wenschte gebruik te 

 maken van het verschil in individueel productievermogen van 

 verschillende zuivere rassen. 



Aangezien de voorsprong, die een populatie heeft boven zui- 

 vere rassen (voor zoover zulks kan worden nagegaan), groo- 

 tendeels het gevolg is van de grootere souplesse, en deze ten 

 nauwste samenhangt met het feit, dat de populatie een mengsel 

 van zuivere rassen is, lag het voor de hand, dat men tot vermen- 

 ging van superieure lijnen zou moeten overgaan. 



Door het op deze wijze scheppen van een ,.kunstpopulatie" 

 hoopte men het hooge individueele productievermogen van elk 

 der uitgekozen lijnen te kunnen combineeren met de groote 

 souplesse van het aldus ontstane mengsel. 



Men achtte het aannemelijk, dat op elk stukje grond de meest 

 geschikte lijn op den voorgrond zou treden.') 



Teneinde dit vraagstuk nader te bestudeeren, werden in den 

 regentijd van 1915-1916 verschillende z. g. „mengproeven" met 

 padivariëteiten aangezet. 



') Het was in dezen tijd. dat ons bij geruchte ter oore kwam. dat in een 

 bepaalde streek in Frankrijk het mengen van een tweetal zuivere rassen bij 

 de bevolking gebruikelijk is, omdat men aldaar had opgemerkt, dat het aldus 

 ontstane mengsel een liootrer oobrenjist sraf. 



