— 187 — 



den voor dat ras bijzonder gunstig zijn, doch zuli<s zal waar- 

 schijnlijk tot de zeldzaamheden behooren. 



De methode is vrij omslachtig, doch geeft o, i. wel waar- 

 borgen, dat het verkregen mengsel in omstandigheden, die 

 niet te veel afwijken van die, welke op de proefvelden werden 

 aangetroffen, het winnen zal, zoowel van de populatie als van 

 elk der afgezonderde lijnen . 



Een voordeel van deze methode is, dat men niet elk jaar 

 opnieuw zaad in bepaalde verhoudingen zal hebben te vermengen 

 en zulks zelfs, wanneer onderlinge bastaardeering praktisch 

 geheel afwezig is, voor geruimen tijd waarschijnlijk geheel 

 achterwege kan laten, zoodat men voor het op peil houden 

 van de veredelde soorten met weinig moeite en kosten zal 

 kunnen volstaan. ') 



Naschrift: Sinds het opstellen van de hierboven-staande publi- 

 catie hebben de uitkomsten van verschillende proeven een 

 sterk vermoeden doen rijzen, dat het betrekkelijk hooge produc- 

 tievermogen van een rijstpopulatie ten deele moet worden 

 toegeschreven aan de gevolgen van toevallige bastaardeeringen. 



Hoe groot de invloed van deze bastaardeeringen op het 

 productievermogen kan zijn, is vooralsnog niet te zeggen;; 

 evenmin is bekend, of verschillende der hierboven beschreven 

 verschijnselen, welke aan de inwerking der rassen op elkan- 

 der werden toegeschreven, wellicht gedeeltelijk aan de hierdoor 

 ontstane genetische onzuiverheid moeten worden geweten. 



BIJLAGE. 



Eerst na het beëindigen van deze publicatie kwam de schrij- 

 ver toevallig in het bezit van een afschrift van een gedeelte uiteen 

 in Frankrijk verschenen boek, getiteld: „LeBlé", par F. et P. Bert- 

 HAULT. In het bedoelde hoofdstuk wordt de invloed van vermen- 

 ging van rassen op het productievermogen behandeld, en 

 komt men tot dezelfde gevolgtrekkingen als die, welke door 



1) Voor de rijstcultuur iu Indië hebben de hier genoemde beide selectieme- 

 thoden voor'oopig nog geen waarde, omdat het peil, waarop de teelt thani 

 nog staat, te laag is. 



